CUENCAKO PINTXO-IBILBIDEA
Kanper furgonetaz egiten ditugun ihesaldi guztietan, bisitatzen dugun tokiko gastronomia tradizionala ezagutzea eta dastatzea izugarri gustatzen zaigu. Halaxe gertatu zitzaigun Cuencan zehar kanper furgonetaz egindako ibilbidean. Etxe Esekiak ikusteaz eta hirian zehar pasealeku eder batez gozatzeaz gain, Cuencako pintxo tipikoen ibilbideaz ere gozatu genuen, 2023ko Espainiako Gastronomia Hiriburuan.
Gurekin etorriko zara Cuencako pintxo-ibilbide honetan?
✳️ CUENCAKO PINTXO-IBILBIDEAREN MAPA
Cuencako pintxo-ibilbide hau hiriburuko bi gunetan egin genuen batez ere: Espainiako plazaren eta San Francisco kalearen inguruko tabernetan.
Cuencan igaro genituen bi egunetan egin genuen ibilbide honetako pintxoen dastaketa, bertako gastronomiaz gozatzeko eta gure iritziak ahalik eta objektiboenak izan zitezen.
✳️ PINTXOAK ESPAINIAKO PLAZAREN INGURUAN
🍴 EL CHOCO
Lehenengo egunean Espainiako plazaren inguruko tabernak bisitatu genituen. Lehen geldialdia El Choco tabernan egin genuen. Itsaskietan espezializatutako taberna da, eta hiru aukera nagusi eskaintzen ditu: ogitartekoak, pisura saltzen diren produktuak (ganbak, esaterako) eta anoak. Txipiroi-anoa bat eta Cuencako ardo zuri bat probatzea erabaki genuen. Zain geunden bitartean, piperrautsaz hautseztatutako patata errearen pintxo bat atera ziguten, eta izugarri gustatu zitzaigun. Patatak benetan harritu gintuen: prestatzeko pintxo erraza da, baina oso zaporetsua. Beraz, Cuencara bidaiatzen baduzu, bertatik pasatzea gomendatzen dizugu.
Txipiroiak ez dira, hain zuzen ere, Cuencako pintxo tipikoak. Baina Iberiar goi-lautadaren erdian txipiroiak jateko gogoa sartzen bazaizu, hau da leku egokia, ekarri zizkigutenak oso goxoak baitzeuden.
Ez da lan erraza Orly motako arrautza-ore bat prestatzea, koipetsuegia izan gabe txipiroiak kanpotik kurruskari gera daitezen. Gainera, txipiroia samurra zegoen, eta ez genuen mastekatzeko tiraka ibili beharrik izan.
🍴 EL CHAFLÁN
Bigarren geldialdia El Chaflán de Huécar tabernan egiten dugu. Giro handiko taberna da, gazte-kutsua duena. Lagun-taldeak arratsaldean garagardo batzuk hartzeko eta pintxoez gozatzeko elkartzen dira bertan.
Bertako ogi txigortu ospetsuak probatzeko asmoz sartzen gara, baina zerbitzariak udan bakarrik eskaintzen dituztela esaten digu.
Orduan, zerbait tipikoa ateratzeko eskatzen diogu, eta handik pixka batera txerri-solomo errearen plater batekin itzultzen da. Solomoa xerra oso mehetan moztuta dago, tipula-ohe baten gainean. Anoa izugarri handia da, lau heldurentzat adinakoa (erdi-anoa eska genezakeela pentsatzen dugu). Mantxako plater hau izugarri gustatu zitzaigun, eta argi geratu zitzaigun El Chaflánen zerbitzatzen dituzten anoak erraldoiak direla.
🍴 LA BODEGUILLA DE BASILIO
Arratsaldeari eta Cuencako pintxo-ibilbide honen lehen zatiari amaiera emateko, La Bodeguilla de Basilio ospetsura joaten gara, pintxoen upategi ezagunenera, Cuencako pintxoen benetako tenplura.
La Bodeguilla de Basiliok Mantxako plater tipikoen karta eskaintzen du, ukitu moderno batzuekin. Bere espezialitateen artean arrautza hautsiak eta txingarretan erretako esneko arkume-txuletak nabarmentzen dira. Pintxo-tabernen artean aitzindaria izan da, eta Cuenca hiriburua bisitatzean ezinbesteko geldialdia.
Sartu bezain laster, dekorazioak arreta ematen digu. Lokala Cuencako antzinako argazkiz eta margolanez beteta dago, hormetako azken txokoa ere estalita.
Bezeroak hautatuagoak dira, adin ertainekoak eta gehienbat turistak. Bi ardo beltz eskatzen ditugu, kopa handi eta ederretan zerbitzatzen dizkigutenak. Ondoren, etxeko pintxoa ateratzen digute: oilasko eta urdaiazpiko salda goxo-goxoa. Benetan gorputza berotzen zuen, eguraldi zakarra baitzegoen.
Ondoren, askotariko plater bat eskatzen dugu. Bertan, galeper-arrautza frijitu bat, xerra mehetan moztutako lacón delakoa, patata frijituzko mokadu txikiak zituzten koilaratxo batzuk eta entsalada berdearen hornigai bat dastatu ahal izan genituen.
Pintxoz osatutako plater konbinatua iruditu zitzaigun, oso goxoa. Gure ustez, La Bodeguillaren ospea zerbitzuari, produktuen kalitateari eta sukaldaritzan duten trebetasunari zor zaio.
⚠ Pena handiz, eta Cuencako pintxo-ibilbideari buruzko ARTIKULU HAU EGUNERATU ondoren, esan beharra dugu LA BODEGUILLA DE BASILIO ITXI EGIN ZELA pandemiaren ondoren, 2020ko udan, erretiroagatik. Polita iruditu zaigu gure esperientzia artikulu honetan gordetzea, Cuenca hiriko pintxo-tabernarik enblematikoenean izandako egonaldiaren oroigarri gisa.
✳️ PINTXOAK SAN FRANCISCO KALEAN – CUENCA
Bigarren eguna San Francisco kalean pintxoak jaten ematen dugu. Egia esan, San Francisco aldapa izenez ezagutzen da. Laburra baina bizia da, eta aldapa berezi honetan Cuencako herritarrek pintxorik tipikoenez gozatzen dute, pauso gutxi batzuetan.
🍴 MESÓN FIDEL
Lehen geldialdia Mesón Fidel tabernan egiten dugu. Taberna estua eta jendetsua da. Bertara pintxoez gozatzera joaten da jendea, baina baita etxera eramateko prestatzen dituzten anoak jasotzera ere: patata-tortilla, kroketak eta abar.
Patata-tortilla eskatzeko asmoz iristen gara, beren espezialitateetako bat baita. Baina pintxo gisa ateratzen digutenez, beste espezialitate bat eskatzen dugu: etxeko urdaiazpiko-kroketak. Anoa erraldoia da, hamabi kroketa, ez gehiago eta ez gutxiago!
Hamabi kroketa eder, etxean eginak direla zalantzarik gabe, arrautza-irin estaldura egokiarekin eta bexamel finarekin. Akats bat dute: egin berriak daude, baina koipetsu samarrak dira. Paper-zapi batzuen gainean pare bat minutuz pausatzen uztea gomendatzen dizugu. Horrela asko hobetzen dira.
Gure ustez, zapore oso goxoa zuten, eta nabari zen esnearekin eta etxeko urdaiazpiko-saldarekin eginak zirela.
🍴 MESÓN RODRÍGUEZ
Pauso gutxi batzuk baino ez ditugu egiten Mesón Rodríguez tabernan sartzeko. Aldapa jendetsu honetako beste taberna estu bat da, eta ia ez dago aulki altu batean esertzeko lekurik. Baina… aulki altuan garabi baten jarrerari eustea merezi du. Esango dizut zergatik.
Eseri ondoren, Cuencako pintxorik tipikoenetako bi eskatzen ditugu: zarajoak eta morterueloa.
Zarajoak arkumearen hesteekin prestatutako pintxoak dira. Hesteak bildu eta ondoren marinatu egiten dira. Plantxan prestatzen dituzte (horrela azaldu zigun tabernako jabeak), eta gainean zukua botatzeko limoi-xerra batekin zerbitzatzen dituzte.
Aitortu behar dut ez zaizkidala batere gustatzen animalien atal horiek, hala nola garunak, gibelak edo hesteak. Hala ere, pintxo hau jateko erraza eta oso zaporetsua iruditu zitzaidan. Hori bai, ez da aukerarik egokiena kolesterol-maila zaindu behar duenarentzat.
Morterueloa, berriz, Cuencako probintziako gisatu tipikoa da. Txerri-gibela, urdaiazpikoa, ogi-mamiak eta ehiza txikiko haragia edo oilaskoa, oiloa eta untxia nahasten dira bertan. Emaitza kaloria askoko ore bat da, bero zerbitzatzen dena eta ogiarekin jaten dena.
Pintxoak amaitu genituenean, jabeak, oso atsegina bera, Risoli torradak probatzera gonbidatu gintuen, Mesón Rodríguezeko espezialitateetako bat.
Risoli torradak, izenak berak adierazten duen bezala, Risoli likorean bustitako torradak dira. Likore hori ere Cuencako probintziako edari tipikoa da.
Ez genuen Mesón José bisitatzerik izan, gure pintxo-ibilbidea han amaitu nahi bagenuen ere. Gure informazioaren arabera, morterueloa da bertako espezialitatea. Beraz, Cuencara egiten dugun hurrengo bisitarako pendiente geratzen da.
Bi egun oso atsegin izan ziren. Izugarri gozatu genuen pintxoak jaten, aukeratzen eta ezagutzen ez genituen zapore batzuk dastatzen. Zein plazerra den jatea!
Zu ere Cuencara autokarabanaz edo furgonetaz joateko asmoa baduzu, jarraitu gure pintxo-ibilbidea eta kontatu zer gustatu zaizun gehien.
