MAROKON ZEHARREKO BIDAIA KANPER FURGONETAZ ETA AUTOKARABANAZ

Marokon zehar kanper furgonetaz eta autokarabanaz egindako bidaia hau lau familia bidaiarik basamorturaino bizitako abentura da. Ero moduan egindako bidaia izan zen, kontrastez, paisaia ikusgarriz eta gastronomia bikainaz beteriko herrialde harrigarri bat ezagutzera eraman gintuena… Baina, batez ere, ezerezetik sortutako adiskidetasun handi bat oparitu zigun. Abentura handiak, ezbehar txikiren bat eta ustekabe ugari bizi izan genituen Marokoko ibilbide honetan. Gurekin etorriko zara «Morocco a lo loco» abenturara?

🏝 MAROKO AUTOKARABANAZ EDO KANPER FURGONETAZ EZAGUTZEKO IBILBIDEA – 11 egun

11 eguneko ibilbidea egin genuen Marokon zehar, batzuk autokarabanaz eta beste batzuk kanper furgonetaz, guztira 2.000 km inguru eginez Marokoko lurretan. Horri Iberiar penintsula zeharkatzeko egindako beste 2.000 km inguru gehitu behar zaizkio: Donostiatik Algecirasera joan eta etorri.

SAKATU PLAY BIDAIA PODCASTEAN ENTZUN NAHI BADUZU 🙂

Hasieran ibilbidea bakarrik egiteko asmoa bagenuen ere, laster piztu zitzaien bidaiatzeko gogoa beste hiru familia bidaiariri, eta gurekin bat egin zuten: El mundo con Peques, Camper van de Ruta eta Bidai On. Izan ere, kanperrez bidaiatzen dugunok horrelakoak gara. Edozein abenturatan sartzeko prest gaude! Baina egia esan… Ezingo genukeen lagun hoberik imajinatu!

🏝 MAROKORAKO FERRYA ETA MUGA: ALGECIRAS ETA TANGER ARTEAN

Marokora furgonetaz eta autokarabanaz iristeko, Gibraltarko itsasartea zeharkatu genuen, Algeciras eta Tanger-Med arteko ibilbidea eginez. Aitortu behar dugu kontinente batetik bestera igarotzea bidaiako unerik nekagarrienetako bat izan zela. Paper ugari, itxaronaldi luzeak, lau orduko atzerapenarekin irteten den ferry bat eta Marokoko aduana kaotikoa tarteko, gaueko ordu txikietan iritsi ginen Asilahko aparkalekura. Ez genuen motorrak itzali eta ohera joateko beste indarrik.

ASILAH

Autokarabana aparkatzea Asilahn

Furgonetaz gaua pasatzeko aparkaleku aproposa Asilahko portuaren ondoan:
Koordenatuak: 35,472292,-6,029971
30 dirham (3 €) / 24 ordu

Asilah Atlantikora begira dagoen herri zuri xarmagarria da. Kartagotarrak, erromatarrak, portugaldarrak eta espainiarrak igaro dira bertako portu txiki baina preziatutik. Horren erakusgarri da Bab Homar atea, medinaren hegoaldeko sarreran dagoena, non higatutako Portugalgo armarri bat aurkitzen dugun.

Harresiak zeharkatu eta medina lasaian barrena paseatzen gara. Herriko plaza nagusietako batean, Place Abdellah Guennoun plazan, gelditzen gara herriko bizimodua behatzeko. Merkatariek, pilotan jolasten ari diren haurrek eta eskuak hennaz margotzen dituzten emakume batzuek gure arreta bereganatzen dute. Ondoren, zokoko kale bihurgunetsuetan sartzen gara, eta espezien, buztinezko objektuen eta zeramikaren postuak aurkitzen ditugu… Fruta eta gozoki batzuk erosten ditugu. Azkenik, begiratoki eder batera iristen gara, eta handik kostaldea eta Asilahko etxe zurien silueta miresten ditugu.

Paseoa gure lehen mentazko tea hartuz amaitzen dugu. Non? Bada, herritarrak taberna bateko terrazan esertzen diren lekuan, te gozoz betetako edalontzi estu batekin. Non bestela? Gizonez betetako taberna batean (ez dugu emakumerik ikusiko), bertara elefantea portzelana-denda batean bezala sartzen gara: hamalau lagun, heldu eta haurren artean. 🙂

Furgonetetan mokadutxo bat jan ondoren, Ouzoudeko ur-jauzietarantz jarraitzen dugu. Marrakexerantz jaisten den N1 autobidetik gidatzen dugu, eta gero A8 errepidea hartzen dugu Beni Mellal herriraino. Bidean ilundu egiten du eta erabat nekatuta amaitzen dugu. Horregatik, Park4night aplikazioak adierazten digun hotel batean gaua pasatzea erabakitzen dugu (ez dugu hotel hori gomendatuko). Baina planak okertu egiten dira: familia bakoitzari 100 dirham (10 €) kobratu nahi dizkigute aparkalekuan lo egiteagatik soilik, inolako zerbitzurik gabe (dutxarik, komunik edo igerilekurik gabe…). Handik ziztu bizian alde egiten dugu, eta inguruko gasolindegi batean egiten dugu lo, arduradunari 50 dirhameko «propinatxo» bat eman ondoren.

 🏝 OUZOUDEKO UR-JAUZIAK (D’UZUD)

Demnate herriaren ipar-mendebaldean (Marrakexetik 167 km ingurura), Marokoko familien artean eguna pasatzeko ur-jauzirik ezagunenak daude. Aldi berean, Marrakex bisitatzen duten turistek egun erdiko txango batean ezagutu ohi dituzten lekuetako bat da. Guk, gure kasa bidaiatzen dugunez, ezin genuen aukera galdu, eta goizeko hamar eta erdietarako prezioa negoziatu eta furgonetak aparkatuta genituen. Non?

Autokarabana edo furgoneta aparkatzea Ouzoudeko ur-jauzietan

Hotel De France hotelaren lurretan, furgonetako 10 dirham besterik ez ordainduta. Bidezidor labur bat egin ondoren, ur-jauzien goialdeko begiratoki handi batera iristen gara.

Bertako gizon batek ur-jauziak bisitatzeko ordubete inguruko ibilbide zirkularra egitea gomendatzen digu. Lehenik, maldan behera jaisten gara baso itzaltsu bat zeharkatuz. Bidea gero eta estuagoa eta bihurriagoa bihurtzen da.

Bideak arroilaren behealdera eramaten gaitu. Handik ikuspegi ikusgarria dugu: Uzud ibaiak —Ued Uzud— 110 metroko jauzia egiten du, Ued el Abid arroilaren gaineko hiru mailatako ur-jauzi batean. Eguzkia gogor jotzen hasi zenean, gure taldeko haur batzuk bainatu egin ziren, nahiz eta kartel batzuetan frantses zuzenean «Défense de nager» (igeri egitea debekatuta) idatzita egon… Baina tentazioa handiegia zen.

Kontuz, ikuspegirik onenez gozatzeko edo putzuetan txalupaz ibiltzeko, ibaia zeharkatu behar baita. Horretarako, uretan jarritako zaku ugari zapaldu behar dira, ondo kalkulatuz non jarri oina eta kontrako noranzkoan datozen turista-talde handiak saihestuz. Ia buruz aurrera erori ginen uretara!

Ibilbide zirkularra osatzeko arroilaren beste magaletik igotzen gara. Alde hau askoz errazagoa da, etengabe igotzen diren eskailerak baitaude, tarteka denda txiki baten edo jatetxe baten parean atseden hartzeko aukera ematen dutenak… Ibilbidea amaitzeko Chez Mounir jatetxera itzultzen gara. Bertan, egun horretako bazkariaren prezioa negoziatuta geneukan (50 dirham pertsonako). Menu osoa zen, edariak, postrea eta teak barne. Han dastatu genituen lehen aldiz tajina, kus-kusa, Marokoko entsalada, amazigar tortilla eta, postrerako, laranja kanelarekin eta Kab el ghazal (gazela-adarrak) izeneko gozoki tipikoa. Dena gozo-gozoa zegoen; beraz, gomendatzen dugu.

🏝 MARRAKEX

Ilunabarrean, hiru ordu gidatu ondoren, Marrakexera iristen gara, eta berehala pentsatzen dugu: «Jakin izan banu, ez nintzatekeen etorriko». Hiriko trafikoa kaotikoa, zorabiagarria eta estresagarria da. Motoak nonahi aurreratzen dira alboetatik, bizikletak patxadaz doaz, eta oinezkoek nahi bezala zeharkatzen dute kalea, autoen klaxon-hotsen artean… Benetako erokeria izan zen furgonetekin han sartzea. Azkenean, Koutubia meskitaraino iristen gara. Bertako autokarabanentzako aparkalekua goraino beteta dago, eta kanpoan aparkatu behar izaten dugu.

Autokarabana aparkatzea Marrakexen

Medinaren ondoko aparkalekua:
31.62365ºN           7.99607ºW

Jemaa el-Fna plaza: turistentzako tranpa arriskutsua

Iluntzeko ordu magikoan hiriko kaleetan barrena ibiltzen hasten gara. Une horretan, Jemaa el-Fna plaza berezia eraldatu egiten da. «Munduko ikuskizunik handiena» bezala ezagutzen den plaza honetan, bidaiariok karta-irakurleen, henna-tatuajeak egiten dituzten emakumeen, Aladinoren lanparen eta suge-xarmatzaileen postuen artean galtzen gara… Kontuz suge-xarmatzaileekin! Kamera eskuan ikusten bazaituztete, oso modu oldarkorrean eskatuko dizuete propina, argazkirik atera ez badiezue ere.

Izan ere, plaza xarmagarri hau turistentzako benetako tranpa da. Norbaitek kamera ateratzen duen bezain laster, «pay money» entzuten da. Plazaren giro bizia ikusteko aukera ematen duten terrazetan, Marokoko beste edozein lekutan menu batengatik ordaintzen denaren bikoitza kobratzen dute (120 dirham), eta eskaintzen dituzten platerak (pizzak, entsaladak…) turistentzat pentsatuta daude. Beraz, kontuz non sartzen garen. Guk geuk egiaztatu genuen Ancien Café Glacier kafetegiko terrazara igo ginenean, mentazko te bat hartzera —Asilahkoarekin zerikusi gutxi zuen— eta handik gaueko giroa ikustera. Hala ere, leku honek liluratu egiten du, eta Marokora egingo ditugun hurrengo bidaietan —gehiago izango baitira— berriro bisitatuko dugun horietakoa da.

Marrakex bisitatzeko kanpin aproposa

Koutubiaren ondoko aparkalekuak gauez ere beteta jarraitzen duenez, hiritik irten eta erdigunetik kilometro gutxira dagoen Ourika Camp kanpinean kokatzen gara. Marrakex lasai bisitatzeko gure gomendioa da.

🏝 OUARZAZATE

Kanpina eta Marrakex atzean utzi aurretik, bainu eder bat hartzen dugu igerileku zoragarrian, eta martxan jartzen gara, zer-nolako nahaspilan sartuko garen susmatu gabe…

Denok generaman nabigatzailea, eta bidaiako puntu berak genituen gordeta. Errepideak ezagutzen ez genituenez, harengan fidatzen ginen. Kontua da hiritik irteteko medina zeharkarazi zigula, eta handik zokora eraman gintuela. Beraz, imajina dezakezue zer-nolako iskanbila sortu zen Marrakexeko zokoa zeharkatzen 7,5 metroko Itineo autokarabana bat, sei metroko bi furgoneta eta California bat ikusi zirenean, bidean topatzen zituzten postuak dardarka jarriz. Azkenean, «irteerarik gabeko kale» baten aurrean ahal bezala buelta ematea lortu genuen, eta handik irten ahal izan ginen.

Marrakexeko eromena atzean utzi eta bi ondorio atera genituen:
1.- Marrakex bisitatzeko, hobe da furgoneta kanpinean uztea eta «Petit taxi» bat hartzea.
2.- Ez sartu inoiz hiri bateko medinan, munduko nabigatzailerik onenak hala esaten badu ere.

Arratsalde horretan Ouarzazateraino gidatzen dugu. 200 km baino gehiagoko bidaia da, eta horietatik 120 inguru mendiko errepide hutsak dira (lau ordu inguru). Ibilbidean Marokoko bidaietan gehien errepikatzen diren irudietako batzuk ikusten ditugu, eta hainbat kasbah zeharkatzen ditugu, tartean Ait Ben Hadou ospetsua. Adreilu gorrizko kasbah eder hau —Hadouren semearen tribua— UNESCOk babestuta dago. XI. mendeko almorabideen antzinako karabansarai bat da, eta zati handi bat berreraiki zuten Lawrence Arabiakoa edo Jesus Nazaretekoa bezalako film ezagunak grabatzeko.

Ouarzazateko udal-kanpinera iristen gara. Gauez paseatzera eta afaltzera ateratzen gara, bertako giro handia baitago, eta argiztatuta dagoen Taourirt kasbah ederra ikusteko gogoa dugu.

🏝 DADES ETA TODRAKO ARROILAK

Goizean goiz uzten dugu kanpina, Taourirt kasbah barrutik bisitatzeko, benetako paxaren jauregia. Hiru solairutan banatutako eraikina bisitatzean, eskailera estuetan gora eta behera ibiltzen gara, leihoetan sareta ederrak dituzten gela labirintikoetan sartuz. Haietatik harresi barruko kasbahren ikuspegi ederrak ikusten dira. Gehien gustatu zitzaiguna otoitz-gela izan zen, ferra-itxurako arkuekin, iztuku-aztarnekin eta tataoui sabaiarekin (egurrezko sabaiak apaintzeko artea).

Jauregia bisitatu ondoren, Taourirt herrian bertan paseatzen gara. Kaleetan barrena ibili eta ogia erosten dugu, Marokoko hegoalderanzko ibilbideari jarraitu aurretik.

«Tximino-hatzak» izeneko harkaitz-formazioak

Dadesko arroiletara eramaten gaituen errepideak paisaia zoragarriak ditu. Tamlet harana zeharkatzean, Boumalnetik 18 km ingurura, Ait Arbi herri amaziga aurkitzen dugu. Atzean harkaitz-formazio ikusgarriak ditu, haizeak higatuak. Esku bateko hatzen antza dutenez, «doigts de singes» edo «tximino-hatzak» izenez ezagutzen dira.

Tizi n’Tichka errepide panoramikoa furgonetaz: Maroko ikusgarria

Paisaia aldakorraz eta bide bazterrean agertzen diren kasbah txikiez gozatzen jarraitzen dugu. Goiza amaitzeko, Tizi n’Tichka errepide ikusgarritik igotzen gara, 2.260 metroko mendateraino. Mendatean geldialdi bat egiten dugu, Café-Restaurant-Hôtel Timzillite dagoen lekuan. Bertako terraza-begiratokitik arroilaren eta errepidearen ikuspegi ikaragarria dago.

Amazigar estiloko menua dastatzen dugu eta ikuspegiez gozatzen dugu, bideari jarraitu aurretik. Lau kilometro jaisten gara Draa arroilak lehen aldiz estutzen diren tokiraino, eta furgonetaz zeharkatzen ditugu.

Ez dugu aurrera jarraitzen, horretarako 4×4 ibilgailuak behar baitira. Beraz, egindako bidea atzera egiten dugu Tinehir edo Tinghir herriraino. Marokon kanper furgonetaz bidaiatzeko paisaiarik ederrenetako batzuk zeharkatzen ditugu: lur gorrixkaz egindako kasbahak palmondo-sail handien artean agertzen dira, eta herri amaziga zoragarriek argazkiak ateratzera bultzatzen gaituzte behin eta berriro, furgonetako leihotik bada ere!

Hainbeste edertasunez gozatzen ari garela, Todrako arroiletara iristen gara. Bertan, 300 metroko horma bertikalek haitzarte ikusgarria osatzen dute, eta izen bereko ibaiak zeharkatzen du: Ued Todra.

Arroila turista-autobusez eta errepide-bazterreko postuz beteta egoten da normalean. Hala ere, gu arratsaldearen amaieran igarotzen garenean, mugimendu gutxiago dago.
Beste 18 km egiten ditugu Tamtatuchte herriraino, gaua Baddou aterpetxean pasatzeko. Han afari amazigar bikaina prestatzen digute haima batean. Xarma handiko aterpetxe-kanpina da, janari bikainarekin eta bidaiako beroari aurre egiteko igerileku txiki batekin.

🏝 BASAMORTUA FAMILIAN: ERG CHEBBIKO DUNAK ETA HASSI LABIED:

Gaur gure ametsa betetzera goaz: Saharako dunetan dromedarioz paseatzea eta basamortuaren erdian haima batean gaua pasatzea. Ordu asko gidatu ondoren (kontua galdu dugu dagoeneko) eta errepidean lehen gamelu-taldeak ikusi ostean…

Azkenean Hassi Labiedera iristen gara. Merzougarekin batera, bidaiariei dromedarioak eta gidariak kontratatzeko aukera ematen dien herria da. Kontua da 17:00ak aldera iristen garela eta dromedario guztiak erreserbatuta daudela. Beraz, gizon batekin negoziatzen hasten gara, eta azkenean, joan-etorri askoren ondoren, bederatzi dromedario eskaintzen dizkigu, haurrak doan eramanda. Marokon zerbait ikasi badugu, dena negoziatu daitekeela da. Baina nola egongo gara hiru orduz han, hamadan aparkatuta, 40 ºC-rekin? Orduan, hotel batera joatea eskaintzen digute, itxaron bitartean dunetara begirako igerilekuan bainu eder bat hartzeko.

Gaua basamortuan

Lau familiok izugarri gozatzen dugu, eta ondoren, iluntzen ari dela, basamortuan barrena abiatzen gara. Hala ere, iluntasunean aurrera egiteak ere bazuen bere xarma eta misterio-kutsu bat… Pare bat orduren buruan gure haimara iristen gara, eta afari amazigar gozo eta oparoa hartzeko prestatzen gara.

Afaldu ondoren, danborrez lagundutako musika-kontzertu bat izan genuen, eta gero gaua lasai igaro zen. Baina ederrena goizean iritsi zen. Egunsentian, Erg Chebbiko dunak arrosa-kolorez tindatu ziren, eta bidaiari ugari esnatzen hasi ziren, hondarrezko mendi koloretsuen gailurrera igotzen, eguzkia nola ateratzen zen ikusteko.

Denok elkarrekin gozatu ahal izan genuen une hura, eta maitasun handiz gordeko dut oroimenean. Gainera, orduantxe gogoratu nuen basamortuko kondaira: «Familia batek emakume pobre bati ostatu ematea ukatu zionean, Jainkoa haserretu egin zen, eta familia osoa hondar-multzoen azpian lurperatu zuen. Gaur egun Erg Chebbi izenez ezagutzen dira». Zigor batek sor al zezakeen hainbeste edertasun?

Isiltasun-uneak eta argazki ugari izan ziren paisaia hartan. Gosaldu ondoren —gure ustez amazigar eta europar gosarien arteko nahasketa bat zen: mentazko tea eta oliba beltzak; gurina, ogia eta marmelada; magdalenak eta jogurtak…—, furgonetak utzi genituen hotelera itzuli ginen. Oraingoan, dromedario gaineko ibilbideaz egun-argitan gozatzeko aukera izan genuen.

🏝 ZIZKO ARROILAK, ER-RACHIDIA ETA IFRANEKO PARKE NATURALA

Badira kilometro asko egin behar izaten ditugun egunak, eta gaur horietako bat da. Gidatu eta tarteka geldialdiak egiten ditugu. Campervan de Ruta taldeak utzitako walkie-talkieak oso lagungarriak zaizkigu, non eta noiz geldituko garen adosteko. Ued Ziz (Ziz ibaia) ibaiaren paraleloan bihurgunez bihurgune doan errepidea zeharkatzen dugu, Rich hiritik Er-Rachidiara. Jurasiko garaiko horma handiek osatutako harkaitz-paisaiaren ikuspegiak harritzen gaituzte. Harriaren koloreak kontraste ederra egiten du oinetan dagoen palmondo-sail handiaren berdearekin. Paisaia miresteko gelditzen gara, eta aurrerago Tunnel du Légionnaire tunelera iristen gara, frantsesek 1928an eraikia. Han estutzen dira gehien arroilak.

Er-Rachidiara jarraitzen dugu. Hiria harrigarria egiten zaigu, bertako biztanleriaren zati handi bat militarra baita. Uniformedun jendea ikusten dugu han eta hemen, baita kuartel-eremu handiak ere. Gida irakurri ondoren ulertzen dugu: Er-Rachidia Frantziako legioak sortu zuen, eta gaur egun ere izaera militarra du, inguruko Aljeriako muga zaintzeaz arduratzen den biztanleriarekin.
Iluntzean Ifraneko Parke Naturala zeharkatzen dugu. Lehenik lakuen eremua, eta ondoren zedroen basoa, non Gouraud milaka urteko zedroa eta bertako makakoen kolonia dauden. Ordu horietan zurrungaka egongo direla pentsatzen dugu. Leku ederra dela sentitzen dugu, Merzougako lur idorrekin zerikusi gutxi duen baso oparoa. Gauza bera gertatzen da haren oinetan dagoen hiriarekin: Ifrane.
Marokoko Suitza bezala ezagutzen da, eta ez da harritzekoa. Lehen aldiz, errepide nagusitik kanpo ere asfaltatutako kaleak ikusten ditugu; lorategiak eta lakuak, harrizko etxe dotoreak bi isurialdeko teilatuekin, neon-argiak eta… Espaloietan dabilen jendea! Ezin genuen sinetsi! Fezera iristen gara lo egitera, Le Diamant Vert kanpinera, gaueko 12 € ordainduta.

🏝 FEZEKO MEDINA, HIRI INPERIALA AUTOKARABANAZ

Fezek 1.200 urte ditu, eta haren medinak, hiriko alderik zaharrenak, 300 auzo baino gehiago eta 9.000 kalezulo labirintiko biltzen ditu, baita irteerarik gabeko kale ugari eta zokoak nonahi ere. Hiria bisitatzean, gidari bizkor batek hara eta hona eramango gaitu, Mulay Idrisen mausoleoa, Errege Jauregia edo munduko unibertsitaterik zaharrena bezalako leku zoragarriak ezagutzeko. Baina benetan labirinto handi honetan zer gertatzen den jakin nahi baduzue, EGIN KLIK HEMEN eta kontatuko dizuegu.

🏝 VOLUBILIS, MAROKON HOBEKIEN KONTSERBATUTAKO ERROMATAR HIRIA

Fez atzean utzi eta Chefchaouenera abiatzen gara, baina bidean geldialdi garrantzitsu bat egiten dugu Volubilis bisitatzeko. Antzinako erromatar hiri baten aztarnak dira, Marokon hobekien kontserbatutako aztarnategi arkeologikoa. Gainera, UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen 1997an.

Bisita goizean edo arratsaldearen amaieran egitea egokiena bada ere, eguerdi aldera iristen gara. Sarreragatik 20 dirham besterik ez dugu ordaintzen, hau da, bi euro inguru. Ondoren, pasealeku eder bati ekiten diogu, hegoaldeko sarreratik abiatuta aztarnategiaren iparralderantz, non hondakin interesgarrienak dauden.

Aztarnategia mosaikoz apaindutako erromatar etxez beteta dago. Horien artean handiena eta ederrena Orfeoren Etxea da. Zorua mosaiko handi batek estaltzen du, eta bertan Orfeo agertzen da lautea jotzen, animaliak liluratuko balitu bezala.

Foroa, antzinako erromatar hirietako ia aztarnategi guztietan bezala, alderik ikusgarrienetako bat da. Zutabe batzuetan zikoina-habiak daude, eta hori oso bitxia iruditu zitzaigun.

Laster iristen gara Caracallaren garaipen-arkura. Bertatik begiratzean, gari-soroz eta han-hemenka sakabanatutako olibondoz beteriko paisaia ederra ikusten dugu. Geure artean pentsatzen dugu ingurua ez dela asko aldatu. Kartagotarrak izan ziren eskualde honetan kokatu ziren lehenak, baina K.o. 40. urte inguruan Erromatar Inperioaren menpe geratu zen. Erromatarrek, dena kontrolatzeko ahaleginean, inguruko basoak moztu eta garia landatzeko agindua eman zuten.

Aztarnategitik irten aurretik, taldeko batzuk bisitarien zentrora eta museora joaten dira. Guk, ordea, txikiarekin atzetik gabiltzanez, ez dugu bisitatzeko astirik.

🏝 CHEFCHAOUEN, MAROKOKO PERLA URDINA

Ilunabarrean Chefchaouenera iristen gara furgonetaz, Marokoko perla urdinera. Duela hogei urte ezagutu nuen herri hau, eta nire begietara, oso turistikoa bihurtu den arren, oraindik ere gordetzen ditu herrialde eder hau bisitatzeko zortea dugula sentiarazten diguten xarma eta benetakotasuna. Bere izenak, Chaouenek, «gailurrak» esan nahi du, Rif mendikateko gailurrei erreferentzia eginez. Mendikatearen oinetan perla urdin baten moduan agertzen da, Xerezaderen ipuinetako batetik aterea balitz bezala.

Izugarri gustatu zitzaigun berriro bere medinan paseatzea, agian Marokoko dotore eta xarmagarrienetako batean. Bertako ehungintza-artisautza aberatsak harritu gintuen, eta kaleetan barrena ibili ginen, han-hemenka urdinez margotutako etxetxo zurien argazkiak ateratzen: zeru-urdina, indigoa, kobalto-urdina…

Chaouenera egindako bisita modurik onenean amaitzen dugu: mentazko te lasaigarri bat hartuz, bere kasbah ikusgarriaren aurrean. Duela hogei urte, bertan kontzertu eder batez gozatzeko aukera izan nuen. Oraingoan ez dut hainbeste denbora pasatzen utziko itzuli aurretik, hitzematen dut.

Honaino iritsi bazarete, oraindik gauza oso garrantzitsu bat jakitea falta zaizue: Marokoko dunetaraino furgonetaz eta autokarabanaz egindako bidaia hau benetako familia-abentura izan da. Ero moduan ibili gara, ezustekoak eta ustekabeko egoerak etengabe izan ditugu. Maroko ezagutzeko gogoari mugarik jarri gabe bidaiatu dugu, eta kilometroak barra-barra egin ditugu. Denok amore eman behar izan dugu noizbait, eta erabaki asko bidean bertan hartu ditugu… Baina hori guztia elkarrekin egin dugu, eta horixe izan da bidaia hau hain berezia egin duena.

Marokora bigarren bidaia bat egin nahi duzue? ➡ Marokoko kostalde atlantikoan zeharreko ibilbidea

Marokoko kanpinak ezagutu nahi dituzue? ➡ Marokoko kanpinen gure aukeraketa

Eskerrik asko! Gurekin egoteagatik, El mundo con peques, Camper van de Ruta eta Bidai On.

Ah! Eta ez ahaztu gure lagunen YouTube kanala bisitatzea, abentura handi hau bideo-sorta zoragarri batean ikusteko. Bertan, gertatu zen bezala kontatuko dizuete dena…