FEZEKO MEDINA: BENETAKO LABIRINTOA

Fezeko medina benetako labirintoa da… Nola bisitatuko dugu? Marokon zehar bidaiatzen ari garen lau familiok gidari bat kontratatzea erabakitzen dugu, hiriko txokorik ederrenetako batzuk ezagutzeko.

Lehenik oin bat, gero bestea, eta dagoeneko labirintoaren barruan gaude.

Gurekin zatoz?

Marrakexen bizitako esperientziaren ondoren, oso argi genuen ibilgailuak ostatu hartuta geunden kanpinean utziko genituela: Le Diamant Vert kanpinean.

Negoziazio luzeen ondoren, minibus bat eta Fez bisitatzeko gidari bat lortzen ditugu.

Zergatik kontratatu gidari bat?

Fezek 1.200 urte ditu, eta haren medinak, hiriko alderik zaharrenak, 300 auzo baino gehiago eta 9.000 kalezulo labirintiko ditu, baita irteerarik gabeko kaleak eta zokoak nonahi ere.

Horri guztiari medinaren barruan gure zentzumen bakoitza distraitzeko arrazoi bat aurkituko dugula gehitzen badiogu (koloreak, usainak, zaporeak, soinuak eta ehundurak), laguntza eskatzen amaitzeko osagai guztiak ditugu!

Fezen egiten dugun lehen geldialdiak auzo juduaren inguruetara eramaten gaitu.

Han harresiak eta Errege Jauregia bisitatzen ditugu. Jauregiak asteko egunak irudikatzen dituzten zazpi ate zoragarri ditu.

Zedro-egurrez eginak daude, brontzez estalita, eta gidariak kontatu zigunez, limoiarekin igurtziz garbitzen dituzte.

Laster sartzen gara medinan, eta Acharatine edo Cherratine madrasa bisitatzen dugu (20 dirham).

Ez dago oso ondo kontserbatuta, eta irakurri dugunaren arabera, dekorazio soila duelako nabarmentzen da Fezeko beste bi madrasa handien aldean (Attarine eta Bou Inania).

Badirudi oraingoan ziria sartu zigutela… Zer egingo diogu, bada!

Eskola honetan patioa eta goiko hiru solairuetan ikasleak hartzen zituzten 200 geletako batzuk ikusten ditugu.

Berehala kale estuetan barrena ibiltzen gara, zokoetan sartzeko.

Arropak tindatzen dituzten kalea zeharkatzen dugu, kolore iluneko errekatxo bat saihestuz.

Ondoren, lokarri-egileen kalea eta zapatagileen kalea igarotzen ditugu, non ehunka zapata zintzilik dauden han eta hemen.

Erlez betetako gozoki-postuak, masusta pila handiak, Zagorako datilak eta aran lehorrak…

Zentzumenen benetako jaialdia!

Kaleetan barrena nahikoa ibili ondoren, gehien espero genuen bisitara iristen gara: larru-zurrategira.

Sartu bezain laster menda-adartxo bat ematen digute. Hasieran txantxatzat hartzen dugu, baina laster gogor-gogor heltzen diogu.

Haizeak nondik jotzen duen, kirats izugarria iristen zaigu, eta landaretxoa sudurretik igurtziz arintzen saiatzen gara.

Han upel handi ugari ikusten ditugu. Lehenik, larruak karearekin eta usoen gorotzekin ontzen dituzte, eta ondoren kolore desberdinetako tindagai natural ugaritan murgiltzen dituzte.

Bi hilabete inguru behar dituzte larruak tratatzeko, eta gero saltzaileen eskuetara pasatzen dira.

Hiriko irudirik ezagunenetako bat da, eta inork galdu beharko ez lukeen bisita.

Bazkaltzeko ordua iristen zaigu, eta gidariak oso egoki eramaten gaitu Le Patio Bleue jatetxera.

Eta hemen hasten da antzerkitxoa…

Hurbiltzen ari garela, gidariak esaten du:

«120 dirham besterik ez du balio».

Ai ama! (Begiak handitu eta aurpegierak egiten ditut nire harridura adierazteko).

Ia begiratu gabe erantzuten dit:

«Beno, ez da derrigorrezkoa bertan jatea».

«Oso ikuspegi onak ditu».

Bai, zera!

Ia 15:00ak ziren! Nola ez genuen, bada, bazkalduko?

Hasieran tranpatxo bat iruditu zitzaidan, baina negoziatu ondoren (Marokon dena negoziatzen baita), prezioa 90 dirhamekoa izan zen helduko (9 €), eta haurrak doan.

Azkenean, ez ginen damutu bertan sartu izanaz.

Riad zoragarri bat zen (Marokoko bi solairuko etxe tipikoa, erdiko patio batekin, non normalean iturri bat edo urarekin lotutako beste elementuren bat egoten den).

Bertan benetako difa batez —oturuntza batez— gozatu genuen, plater txiki hauekin guztiekin hasten zena.

Guztiz gomendagarria! 🙂

Bazkari oparoaren ondoren, Mulay Idrisen mausoleoa bisitatzen dugu.

Marokoko antzinako errege honi eskainitako santutegi moduko bat da, eta gainera hiriko zaindaria da.

Leku sakratua da, eta musulmanak ez direnek debekatuta dute sartzea.

Beraz, atetik begiratu eta ahal ditugun argazkiak ateratzen ditugu.

Ondoren, Al Karaouine meskita (IX. mendea) bisitatzen dugu, Fezeko arkitektura-lanik garrantzitsuenetako bat.

Munduko unibertsitaterik zaharrena hartzeagatik da ezaguna.

Al Karaouinek bere liburutegian 320.000 lan eta eskuizkribu baino gehiago izatera iritsi zen, eta horrela Magrebeko zientziaren hiriburu bihurtu zen.

Pena da meskita, unibertsitate eta liburutegi honetan musulmanak ez garenok, dagoeneko ohitura bihurtzen ari den bezala, atean geratu behar izatea.

Amaitzeko, ehungailu bat eta denda bat bisitatzen ditugu. Bertan ehunak nola egiten diren azaltzen digute.

Alfonbra-denda pare bat zeharkatzen ditugu eraikineko terrazara igotzeko eta hiriaren ikuspegi zoragarriez gozatzeko: teilatuak, meskitak, antena parabolikoak…

Azkenik, Marokoko estilo peto-petoan antolatutako belar-denda tradizional bat bisitatzen dugu, belarrez betetako ontziz josia.

Egia esan, Fez benetako erlauntza da, eta gidari baten laguntzarik gabe ezingo genukeen behar bezala ezagutu.

Bisitatzeko asmoa baduzue, gidari bat kontratatzea gomendatzen dizuegu.

Beti baimendutako gidariengana jo behar dugu. Normalean, identifikazio-txartel bat eramaten dute lepotik zintzilik.

Urte luzez turistak engainatzeko modurik errazenetako bat izan zen: dirua kobratu eta bidaiaria medinaren barruan bakarrik uztea.

Gaur egun, jarduera hau agintariek oso zorrotz kontrolatzen dute, eta baimenik gabe gidari-lanetan ari den bertako norbait harrapatzen badute, zenbait egun ziegan pasatzeko arriskua du.

Ez dugu imajinatu ere egin nahi!

Erreferentzia gisa, guri 1.000 dirham (100 €) kostatu zitzaigun bisita gidatua eta kanpinetik hirira joateko garraioa, 14 pertsonarentzat.

Egia da kalezuloetan barrena nahiko presaka eraman gintuela, hainbat dendatan sartu gintuela —ziurrenik erosten genuen guztiagatik komisioa jasoko zuen—, eta gizona ez zela bereziki jatorra edo atsegina…

Baina hiriko txokorik ederrenetako batzuk bisitatu ahal izan genituen, 14 laguneko talde batekin (haurrak barne), galdu gabe.

Fezen esperientziaren bat izan duzue?

Han abenturatxoren bat bizi izan baduzue, irakurtzeko irrikan gaude.

Animatu eta idatz iezaguzue!