BARTZELONARA IHESALDIA KANPER FURGONETAZ
Bartzelonara egindako bisita hau gure bidaiaren azken ukitua da. Lehenik Costa Brava zeharkatu dugu, ondoren Menorca uhartera joan gara eta, berriro itzulita, Bartzelona ezagutzera etorri gara. Bon dia!
20:00ak aldera lehorreratzen gara, eta Sygic nabigatzailearen laguntzaz, nire informazioaren arabera karabanentzat ere egokia den aparkaleku batera abiatzen gara. Eta halaxe da: 20 € / 24 ordu.
Sant Adrià de Besòs-eko autokarabana-gunera joaten gara, merkeagoa ote den ikusteko, baina han 32 € / 24 ordu kobratzen dute. Beraz, lehenengo aparkalekura itzultzen gara, gainera askoz erdigunerago baitago: Carrer del Consell de Cent.
BARTZELONA
Abuztuaren 24a, larunbata:
Gosaldu ondoren, metroa hartzen dugu, nahiko gertu baitugu, eta Sagrada Familiara iristen gara.
Kanpotik ikusita, nire senarrari hondartzan harearekin egitea hainbeste gustatzen zaizkion dorretxo horien antza du.
Turista japoniar taldeak batera eta bestera kokatzen dira eraikinaren argazkia ateratzeko. Talde bat joan orduko beste bat iristen da, etenik gabe.
Aurrean dagoen parke txiki batetik ikusten dugu guztia. Enekori ez zaio batere interesatzen eraikin handi hura, baina parkea… hori beste kontu bat da!
Handik bertatik postaleko argazkiak ateratzen ditugu.
Barrutik bisitatu ote dezakegun ikustera hurbiltzen gara. Ezinezko misioa!
Turista japoniar talde guztiak, Pearl Harborren bezala elkartuta, ilaran daude dagoeneko.
Azkenean, berdin digula pentsatzen dugu, oraindik gutxienez beste 40 urte izango baititugu amaituta ikusteko.
Ondoren, zoologikora joaten gara.
Enekok primeran pasatuko zuela pentsatzen genuen, baina guk are hobeto pasatu genuen!
Animaliak oso aktibo harrapatu genituen: hipopotamoak uretan murgiltzen, elefanteak bainatzen eta gero lehortzen, otsoak borrokan, jirafak jaten, itsas txakur nagiak igerian eta ezkutaketan jolasten, tximinoak elkarri zorriak kentzen…
Asko gustatu zitzaizkigun Komodoko herensugeari buruzko erakusketa-bideoa eta izurdeen ikuskizuna.
Handik irten eta Kolonen plazatik paseatzen hasten gara, Rambletan barrena.
Zoritxarrez, postuz beteta dago, eta, egia esan, diru-zorroa lapurtzeko leku aproposa iruditu zitzaigun.
Plaça Reialera iristen gara, bertako palmondoek ukitu berezia ematen diotela, eta Auzo Gotikorantz jarraitzen dugu.
Oso polita!
Gure paseoa Plaça Novan amaitzen dugu, katedralaren aurrean giro ederra baitago.
Nahiko nekatuta, metroa hartzen dugu aparkalekura itzultzeko, eta koloretako pepino erraldoi haren ondotik igarotzen gara: Agbar dorrea.
Abuztuaren 25a, igandea:
Gaurko eguna Gaudíri eskainiko diogu.
Lehenik, furgoneta aparkalekutik ateratzen dugu, igandea denez kanpoan doan aparkatu baitaiteke.
La Pedrera (Casa Milà) inguruan aparkatzen dugu. Kanpotik ikusten dugu.
Ondoren, kalean behera oinez joaten gara Casa Batllóra.
Bi etxeak oso bereziak dira, baina (ez dadila katalanik haserretu!) guri Vienako Hundertwasserren etxeak gehiago gustatzen zaizkigu.
Etxeak atzean utzi eta Güell parkeraino gidatzen dugu.
Ehunka turista dabiltza dena zapaltzen, eta gu ere han goaz, jendetzarekin bat egitera!
Goialdetik ikuspegi ederrak daude, eta parkeko landaredia izugarri gustatzen zait.
Pena da beste uneren batean hainbeste jenderik gabe ezin ikustea.
Hala ere, zoragarria iruditzen zait.
Bartzelona atzean utzi eta etxerako bidea hasten dugu.
Azken orduak leku lasaiago batean pasatu nahi ditugu.
Montblanc herrira joaten gara, harresiz inguratutako herri lasai eta eder batera.
Arratsaldea bertako kaleetan galduta igarotzen dugu, herritarrekin nahastuta.
Ermita ondoko gaua pasatzeko lekuan (F.P.) egiten dugu lo.
Abuztuaren 26a, astelehena:
Bukatu da ona!
Etxera itzultzeko garaia iritsi da, oraingoan benetan.
Montblanc eta bertako harresiak aharrausika agurtzen ditugu, eta errepidean barrena abiatzen gara.
Lleida igarotzen dugu, eta bidaia honek dagoeneko ez zuela sorpresa gehiagorik gordetzen pentsatzen genuenean, autobidearen ertzean kartel bat irakurtzen dugu:
«1.500 metrora, Greenwicheko meridianoa».
Puntu zehatzean autobidea alde batetik bestera zeharkatzen duen arku bat dago.
Une hartan azeleragailua zapaldu nuen, «Etorkizunera itzulera» filmean bezala iraganera eramango gintuela pentsatuz, eta… oporrak berriro hasiko genituela!
Baina ez, ez zen horrelakorik gertatu.
Autobidearen bi aldeetako paisaia monotonoak Zaragozaraino jarraitu gintuen.
Mendi garai batzuek, lainozko geruza batek eta zirimiri fin batek egiten digute ongietorria.
«Ongi etorri».
Etxean gaude.
Bidaian ekarritako altxorrak:
- Maóko gazta (Menorca)
- «Xoriguer» gina (Menorca)
- L’Escalako antxoak (Katalunia)
