GENOVARA BISITA AZKARRA

Zer ezin dugu galdu Genovara bi eguneko bisita batean? Non aparkatuko dugu kanperra? Non egingo dugu lo? Non bazkalduko dugu? Eta haurrekin zer egingo dugu, asper ez daitezen?

Galdera horiei eta beste askori erantzungo diegu Genovara egindako bisita azkar honetan. Andiamo!

Genova Italiara egindako beste bidaia batzuetatik ezagutzen genuen hiria da, baina gure oroitzapenetan hiri grisa zen, bizitza gutxikoa eta nahiko itxura traketsekoa…

Bada, errealitatetik urrunagorik ez!

Oraingoan harritu egin gaitu eta… zer esango dizuet, liluratu ere egin gaitu!

Etxe-ilara bat alde historikoaren eta portuaren artean.

 

Genovara egindako bisita azkarrerako, hiriko lekurik interesgarrienak ezagutzeko ibilbide hau antolatu dugu.

PORTO ANTICO

«Portu Zaharra» izena duen arren, nahiko eremu berria da, 1992an eraberritua, eta hiriko lekurik turistikoenetako bat.

Kaietan zeharreko pasealeku xarmagarri honetan hainbat erakargarri aurkituko ditugu, guztiak elkarrengandik oso gertu: Il Bigo, Piazza delle Feste (izotz-patinajeko pista), Biosfera, akuarioa eta San Giorgio jauregia.

Il Bigo

Portua eraberritu zuen arkitekto berak, Renzo Pianok, diseinatutako igogailu panoramikoa da.

Bere egiturak portuko garabiak irudikatzen ditu, eta oso elementu bitxia da, baina aldi berean inguruko paisaian ederki integratua dago.

40 metroko altuerara igotzen da, eta 360 graduko ikuspegi panoramikoa eskaintzen du, portuaren eta hiriaren gainetik.

Piazza delle Feste

Bigoren egiturak eusten dion plataforma handi honetan, karpa batez estalitako izotz-patinajeko pista bat dago.

Biosfera

Akuariotik oso gertu dagoen kristalezko bola erraldoi dotore eta deigarri honek ekosistema tropikal bat irudikatzen du, klima epeleko eremuetako animalia eta landareekin.

Egia esan, kanpoko itxurak barruan erakusten duenak baino xarma handiagoa du.

Akuarioa

Europako bigarren akuariorik handiena da, eta itsas animalien 10.000 espezie baino gehiago erakusten ditu.

Gure ustez, inork ez luke Genovatik alde egin behar bisitatu gabe.

Bereziki gustatu zitzaizkigun izurdeen eta pinguinoen igerilekuak, ukitzeko igerilekuak —bertan haurrek, eta hain haur ez direnek ere, arrainak eskuekin uki zitzaketen— eta ordenagailuz akuario birtual bat sortzeko simulazio-jokoa.

Jolas-jarduerak.

Jaiegunetan eta asteburuetan ilara luzeak egon ohi dira; beraz, sarrerak Internet bidez erostea edo aste barruan joatea komeni da.

Piraten galeoia Genovako portuan amarratuta.

San Giorgio jauregia

Portutik alde egin aurretik, jauregi hau ez zaigu oharkabean pasatuko, hiriko eraikin historikorik ezagunenetako bat baita.

1260an eraiki zuten, eta historian zehar hainbat eginkizun izan ditu: herritarren jauregia, kartzela eta bankua, besteak beste.

Gaur egun Genovako Portu Agintaritzaren bulegoak daude bertan.

HIRIGUNE HISTORIKOA

Lehoia eta San Lorenzo elizako atari nagusia.

Genovako erdigunea jauregi eta etxe dotorez beteta dago, eguzkitan esertzeko plaza ederrez eta galdu nahi genukeen kalezulo estu eta ilunez…

Egunez, noski! Gauez hobe ez.

Genovako alde honetan sartu bezain laster, bidaia hau hain berezi egin duten pasadizo horietako beste bat gertatzen zaigu.

Piazza de Marini zeharkatzean, Palazzo de Marini Croce jauregiko ate handiak liluratuta uzten gaitu.

Argazki bat atera ondoren, edonora noala lagun dudan izaera jakin-min eta konformagaitz horrekin, atera hurbiltzen naiz eta heldulekutik tira egiten dut, ea irekitzen den probatzeko…

Une horretan, gizon bat hurbiltzen zaigu giltzak eskuan dituela, eta barrura sartzera gonbidatzen gaitu.

Harrituta eta hunkituta, zalantzarik gabe sartzen gara, izan ere…

Zenbat aldiz irekitzen dizkiote bati jauregi bateko ateak bizitzan?

Palazzo de Mariniko atea eta atondoa.

Barrura sartzen utzi zigun jabe atseginak kontatu zigunez, britainiarrek eraikina bonbardatu zuten Bigarren Mundu Gerran.

Gainera, hasieran hiru eraikinek osatzen zuten gaur egun bizilagun-komunitate bakarrean elkartuta dagoen multzoa, eta gaur egun sarrera dotorea apaintzen duen iturria kalean zegoen lehen.

Palazzo de Mariniko atondoa eta iturria.

Pozaldi horren ondoren, gure pausoek Via San Lorenzo kalera eramaten gaituzte, xarma handiko kale bizi eta jendetsu batera.

Berehala derrigorrezko geldialdi bat aurkitzen dugu: San Lorenzo eliza.

Gainera, egun horretan bisitari berezi bat jasotzen ari zen. Badirudi bidaia honetan ezinezkoa dela gertakariak ezustekorik gabe pasatzea!

Eliz agintaria fededunez inguratuta.

Hura «Verbena de la Paloma» zirudien!

Sarreretan etengabe entzungailuekin zebiltzan segurtasun-poliziak, alde guztietatik jakin-minez hara eta hona zebiltzan turistak eta apezpikuaren eraztuna musukatzeko elkarri bultzaka ari ziren fededunak…

Ez nengoen oso ziur hura ondo amaituko zenik…

Jende gehiegi nire gusturako! Beraz, San Lorenzora egindako bisita laburra izan zen.

Gure seme Enekorentzat garrantzitsuena eskailera zaintzen duen lehoia zen. Derrigorrezko argazkia!

San Lorenzoren barrualdea.

San Lorenzo XII. mendean hasi ziren eraikitzen, eta estilo gotikokoa bada ere, oinplano erromaniko baten gainean altxatzen da.

Gizateriaren Ondare da, eta Genovako «Palazzi dei Rolli sistema» delakoaren barruan dago.

Laster plaza handi batera iristen gara: Piazza de Ferrari.

Harrituta utzi gintuzten haren zabalerak, iturriak eta inguruan dituen eraikin eder ugariek, batez ere Palazzo Ducale jauregiak.

Piazza Ferrari.

Eraikin hau hiriaren ikurra eta kulturaren bihotza da.

XIII. mendean eraiki zuten, eta XVIII. mendean berreraiki zuten sute baten ondoren.

Gaur egun ekitaldi eta erakusketa handiak hartzen ditu.

Palazzo Ducaleko fatxadaren ikuspegia.

Plaza honetatik oso gertu dago San Matteo plaza. Zulo batean ezkutatuta balego bezala dago, eta xarma berezia du.

San Matteo plazako eraikinen fatxadak.

Via Garibaldi kalean, antzinako Strada Nuovan, hiriko jauregirik ederrenetako batzuk biltzen dira: «dei Rolli» izenekoak.

Izen horrek pergaminoei egiten die erreferentzia, haietan jauregi noble hauek kategoriaren eta handitasun-mailaren arabera erregistratzen baitziren.

Via Garibaldi.

Errauskinek printzea zein jauregitan bilatu jakingo ez lukeen etxetzar dotore hauek XVI. eta XVII. mendeetako nobleziak eraiki zituen, hiria merkataritza-hedapen handiko garaian zegoenean.

Errepublikaren eskura jartzen ziren pertsona ospetsuak hartzeko, hala nola goi-kargudunak eta erregeak.

2006an Gizateriaren Ondare izendatu zituzten, eta gaur egun jauregi-multzo honetan museoak, bankuak eta etxebizitza pribatuak ere badaude.

Via Garibaldiren amaiera, Palazzo Rosso eta Palazzo Bianco jauregiekin.

Palazzo Luca Grimaldi – Palazzo Bianco.

Bidaia-gidek eta turismo-liburuxkek Palazzo Rosso, Bianco eta Tursi nabarmentzen dituzten arren —hirurak museoak dira, eta haien izenek koloreei egiten diete erreferentzia—, guri beste batzuek askoz ere gehiago eragin ziguten.

Gizonezko irudien iztukuz apaindutako sabaia, Palazzo Nicolosio Lomelliniren sarreran.

Palazzo Nicolosio Lomelliniren fatxada eta barruko patioa.

Hainbeste jauregi ikusi ondoren, baina sabela hutsik dugula, bazkaltzeko ordua dela erabakitzen dugu, eta «caruggi» izeneko kalezuloen sare labirintikoan sartzen gara.

Kalezulo ilun, estu eta altuak dira, non usainak inolako ordenarik gabe nahasten diren.

Jatetxe baten bila gabiltza!

Genovako nortasun handieneko «caruggi» kalezuloetako batzuk.

Azkenean, La Tana del Gusto aurkitzen dugu, ohiko pizzeria-jatetxe bat.

Bertan torta Pasqualina bat jaten dugu —arrautza eta alkatxofez egindako quiche moduko bat—, porru eta hirugiharrezko risotto bat eta, postrerako, affogato ospetsua (kafetan murgildutako izozkia).

Beno, normalean irakurtzen gaituzuenok badakizue gastronomia zenbat gustatzen zaigun, eta Genovan ere ezin zen falta!

Baina oraindik arratsalde osoa dugu gozatzeko…

Eta, esamesek diotenez, genovarrek ohitura berezi bat dute: gelato artigianale bat erosi eta Corso Italia pasealekuan ibiltzea.

Itsasertzeko bost kilometroko pasealeku horrek Genova eta Boccadasse lotzen ditu.

Eta genovarrek egiten badute, guk zergatik ez?

Corso Italia itsasertzeko pasealekuaren zati bat, Boccadasse inguruan.

BOCCADASSE

Cinque Terre gogorarazten digun lekua da, baina Genovatik irten gabe.

Arrantzale-auzo eder eta tipiko honek koloretako etxeak mantentzen ditu, kostaldeko maldan zintzilik, itsasoari ausardiaz aurre eginez.

Begiratokitik creuza batetik jaisten gara, harriz zolatutako aldapa tipiko batetik (Via Aurelia), eta zuzenean hondartzara iristen gara.

Beste izozki bat edo ardo bat hartu genezakeen, edo arrainetan espezializatutako jatetxeren batean afaltzen geratu.

Baina nahikoa izan genuen bertako gozzi direlakoak, eskualdeko ontzi tipikoak, itsasoaren altzoan kulunkatzen ikustearekin.

BIDAIAKO INFORMAZIOA:

Genovan aparkatzeko, hainbat aukera aztertu ondoren, egun horiek jaiegunak zirela aprobetxatu genuen —Pazko Igandea eta Pazko Astelehena, eta, beraz, aparkatzea doakoa zen—.

Gure sei metroko furgoneta errepide ertzeko aparkaleku batean uztea erabaki genuen, hirigune historikotik 800 metro ingurura, Marina Park autokarabanentzako gunetik metro gutxira.

Koordenatuak: N44.40083 E8.93241 (Corso Aurelia Saffi, Genova).

Gaua pasatzeko, Boccadasse inguruko aparkaleku batean moldatu ginen.

Arrantzale-auzo hau bisitatzeko aproposa da.

Bertan gaua pasa daiteke, eta zaratatsu samarra den arren, pare bat gauetarako balio du.

Ordainpekoa da: 2 €/ordu edo 5 €/egun. Jaiegunetan doakoa da.

Koordenatuak: N44.39162º E8.96762º

Helbidea: Corso Italia

Gaua pasatzeko eta hirigune historikotik gertu aparkatzeko beste aukera bat Marina Park autokarabanentzako gune pribatua da (30 €/24 ordu).

Marina Park autokarabanentzako gune pribatua.

TURISMO-INFORMAZIOA: http://www.visitgenoa.it/es/homepage