PUGLIA AUTOKARABANAZ | KANPER IBILBIDEA ITALIAKO ORPOAN BARRENA
Italiako orpoa helmuga urruna izan da urte luzez, Domenico Modugno eta haren “Nel blu dipinto di blu” abesti ikonikoa sortu ziren lekua izateagatik baino ezaguna ez zena. Gaur egun, ordea, Pugliara autokarabanaz bidaiatzeaz eta kanperreko ibilbide bat egiteaz ari gara, azkenaldian hain modan jarri den Italiako hegoaldeko eskualde hau ezagutzeko. Pugliarako bidaiaz hitz egitea herri zuri xarmangarriez hitz egitea da, kala, kobazulo eta arku naturalek osatutako paisaia ikusgarriz betetako kostalde naturalaz eta oinarri mediterraneoko gastronomia zaporetsu eta askotarikoaren erakargarritasunaz.
Goazen Pugliara kanperrean!!
✴️PUGLIARA AUTOKARABANAZ EDO KANPER FURGONETAZ BIDAIATZEKO AHOLKUAK
Duela urte gutxi arte, Italiako Puglia eskualdea ez zen oso ezaguna. Azken bost urteetan, ordea, turismoaren gorakada handia izan du, eta gero eta zailagoa da bertan bidaiatzea eta bere xarma guztiez lasai eta eroso gozatzea. Horregatik, Puglia autokarabanaz edo kanperrean ezagutzeko bidaia-artikulu hau zure bidaia antolatzerakoan kontuan hartzea garrantzitsua iruditzen zaigun aholku multzo batekin hasiko dugu.
❇️ NOLA IRITSI PUGLIARA AUTOKARABANAZ EDO KANPERREAN

15 urte daramatzagu kanper furgonetan bidaiatzen, eta duela 7 aurkitu genuen Barcelonatik abiatzen den ferrya aukerarik onena dela Europako beste herrialde batzuetara kanperrean bidaiatzeko eta haiek bisitatzeko. Horrela bidaiatu dugu aurretik Siciliara, Cerdeñara edo Greziara. Zergatik diogu autokarabanarekin ferryan bidaiatzea aukera ona dela? Hasteko, Barcelonatik gauez abiatzen den ferrya hartuta, kamarotean atseden hartu, dutxatu eta lo egin ahal izango duzulako, bidaiari kilometroak kentzen dizkiozun bitartean. 24 ordu baino gutxiagoan iristen da Civitavecchiara, Europako beste hainbat helmugatara eroso abiatzeko gunera: gure kasuan, Pugliara kanper furgonetan bidaiatzeko.
Baina bada beste arrazoi bat ere: Italiarako bidaia baten benetako kostua ferryarekin edo ferryrik gabe kalkulatzen badugu, Frantzia osoa eta Italiako zati bat zeharkatzeko gasolioaren prezioa ferryko txartelarekin alderatuz, ia alderik ez dagoela ikus dezakegu. Beraz, antzeko prezioan eroso bidaiatu daiteke, ferryan lo eginez eta helmugara atseden hartuta iritsiz.
❇️ NOIZ BIDAIATU PUGLIARA AUTOKARABANAZ
Duela urte gutxi arte, Puglia edo Apulia eskualdea Italiako alderdi ezezaguna zen, turismo gutxikoa. Baina hori, zoritxarrez, aldatu egin da. Behe-denboraldian bidaiatzeko zortea dutenetakoa bazara, Puglia autokarabanaz edo kanperrean bisitatzeko garairik onena udaberria edo udazkena da.
Pugliara autokarabanaz udan bidaiatzea aukeratzen dutenek, ordea, jakin behar dute turismoz gainezka dagoen Italiako eskualde bat aurkituko dutela, ordainpeko aparkalekuekin, kasu batzuetan gehiegizko prezioekin, eta gaua pasatzeko edo aparkatzeko zailtasunekin ere bai. Udan Pugliara bidaiatzen baduzu, hartu pazientzia: ez diogu ezinezkoa denik, baina bai hain atsegina ez dela.
❇️ ZENBAT DENBORA BEHAR DUT PUGLIA AUTOKARABANAZ BISITATZEKO?
Zenbat egun behar ditut Puglia autokarabanaz ondo ezagutzeko? Guk 18 eguneko bidaia egin genuen Puglia kanperrean zeharkatzeko. Era guztietako proposamenak ikus badaitezke ere, gure ustez eskualdeak hainbeste du ikusteko eta gozatzeko, 15 egun baino gutxiago eskaintzea akatsa litzatekeela. Horregatik, Puglia kanperrean zeharkatzeko 15 eta 20 egun artean gomendatzen ditugu, Italiako eskualde honetaz merezi duen bezala patxadaz gozatzeko.
Puglia autokarabanaz edo kanper furgonetan bisitatzea aukera bikaina da. Italiako eskualde hau, ederra izateaz gain, oso erraz zeharka daiteke norberaren ibilgailuarekin; denbora aurreztuko duzu eta eroso bidaiatuko duzu. Beraz, bertan autokarabana bat alokatzea ere ideia ona da.
❇️ APULIAN GAUA PASATZEA KANPER FURGONETAN EDO AUTOKARABANAZ | IBILBIDEA ETA MAPA INTERAKTIBOA

Puglian kanper furgonetan edo autokarabanaz gaua pasatzea erraza da, gu bezala behe-denboraldian bidaiatzen baduzu. Pugliara furgonetaz egindako bidaia apirilaren erdialdean izan zen, berandu egokitutako Aste Santua aprobetxatuz. Behe-denboraldian bidaiatuz gero, aparkaleku huts eta doako asko aurkituko dituzu, eta zure kabuz gaua pasatzean ia bakarrik egongo zara.
Puglia eskualdean autokarabanak gaua pasatzeko hartzen dituzten askotariko lekuak daude: areas di sosta, kanpinak eta agricampeggioak, besteak beste.
Pugliara kanperrean egindako bidaian mapa interaktibo bat sortu dugu, 4 ibilbide bereizirekin eta 40 aparkaleku eta gaua seguru pasatzeko lekurekin, Italiako eskualde honetako lekurik interesgarrienak ezagutzeko aproposa. Gainera, ibilbide bakoitzak aparkaleku eta gaua pasatzeko puntu guztiak ditu. Mapa interaktibo honek leku guztietara klik bakar batekin nabigatzeko aukera ematen du Google Maps nabigatzailearekin, aplikaziorik deskargatu beharrik gabe. Ezinbesteko tresna da Pegliara autokarabanaz edo kanper furgonetan bidaia bat antolatzeko. Puglian autokarabanaz bidaiatzeko gure mapa interaktiboa hurrengo estekan lor dezakezu:
❇️ PUGLIAKO GASTRONOMIA | PRODUKTU TIPIKOAK ETA PROBATU BEHAR DITUZUN PLATERAK
Puglian zer jan galdetzen badiozu zeure buruari, autokarabanaz egindako bidaian probatu behar dituzun espezialitate eta plater tipiko batzuk azalduko dizkizugu. Italia Mediterraneoko herrialdea da, eta Italiako hegoaldeko zaporeetan itsasoko produktu freskoek, zitrikoek, oliba beltz eta berdeek, oliba-olio birjina estrak… eta gaztaz gozatzeko hamaika moduk dute eragina. Pugliak probatu beharreko plater ugari ditu; besteak beste:
Arrainak eta itsaskiak: ezpata-arraina eta alici (antxoak) benetako gozamena dira, eta olagarroarekin batera gehien gustatu zitzaizkigun itsasoko produktuak. Olagarro-paniniak (ogitartekoak) Puglia osoan dastatu ahal izango dituzu. Haragia ere badago, baina neurri txikiagoan; hala ere, polpete izeneko haragi-albondigak hainbat modutan prestatuta aurkituko dituzu, eta oso goxoak direla ziurtatzen dizuegu. Stracciatella eta burrata Puglia eskualdean ugari dauden bi gazta dira. Guk supermerkatuetan erosten genuen stracciatella, eta hondartzara joateko sandwich bikainak egiten genituen. Jakina da Italian pasta dela plater nagusia, eta Puglia orecchiette pastaren hiriburua da: belarri txikien forma duen pasta mota, hortik izena. Eskuz egiten ikusiko dituzu kalean bertan, Bariko Vía delle Orecchiette kalean.
Mokadu nagusiei panzerotti esaten zaie. Pizzaren ore bera da, baina enpanadilla handi baten moduan tolestua. Leku askotan aurkituko dituzu, tomatez, urdaiazpikoz edo gaztaz beteta.
Postreak ezin dira falta otordu on batean, eta Pugliara autokarabanaz bidaiatzeko artikulu honetan hainbat aipatuko ditugu bidaian zehar: pasticciottoa, kremaz betetako pastel moduko bat. Asko gustatzen zitzaigun café lecceserekin hartzea: latte di mandorla (almendra-ziropa) eta izotza oinarri dituen kafea.
Lerro hauetatik Pugliako gastronomia probatzera animatzen zaitugu, mugetatik kanpo ezagutzen ez diren Italiako plater tipiko horiek guztiak itzalean uzten dituzten pizzetatik harago.
✴️PUGLIA AUTOKARABANAZ BISITATZEKO KANPER IBILBIDERIK ONENA | GALDU EZIN DITUZUN LEKUAK
Puglia autokarabanaz zeharkatzeko kanper ibilbiderik onena aurkezten dizugu. Italiako eskualde eder honetako bestelako helmugak ezagutarazi nahi dituen ibilbidea da, Polignano a Mare, Lecce edo Monopolitik harago. Ezagutu jendetza gutxiko naturaguneak, herri xarmangarriak eta Mediterraneoko arrantza-eraikuntzarik harrigarrienetako batzuk. Hauek dira Puglian kanper furgonetan bidaiatzean gehien gustatu zitzaizkigun lekuak:
PUGLIAN AUTOKARABANAZ EGINDAKO IBILBIDE BATEKO EZINBESTEKO LEKUAK
Baia di Peschici
Vieste bere begiratokietatik
Ilunabar bat Al Trabucco da Mimin
Paseo bat Traniko gazteluaren harresietan.
Bariko kaleetan orecchiette nola egiten diren ezagutzea.
Grotte di Castellanako formazio karstikoekin txunditzea.
Nel blu dipinto di blu abestea Domenico Modugnoren monumentuaren oinean.
Monopoliko porto anticon gozzi ontziak nola kulunkatzen diren ikustea.
Pugliako ardoak dastatzea Locorotondoko plaza zurietako batean.
Martina Francan paseatzea eta aire zabaleko benetako museo barroko honetaz gozatzea.
Alberobello, trulliz ase gabe
Vía Catedrale zeharkatzea, Ostuniko harresietara hurbildu arte.
Santa Croce basilikaren fatxadarekin txunditzea
Ilunabarrean Grotta della Poesiaraino paseatzea, instagramzalerik gabe 😉
Bainu bat Il Caraibi del Salento hondartzan (Salentoko Karibea), denboralditik kanpo.
Eguzki-sartzea Sant Andreako itsas haitzetan.
Lecce eta bere jauregi barrokoak.
Denboran bidaiatzea Otrantoko Santa María Anunciata katedraleko mosaikoekin.
Marina di Serra eta bere igerileku natural ikusgarriak, ustekabeko bainu baterako.
Galipolliko alde historiko xarmangarria, ezkutuan 🙂
✴️GARGANO PENINTSULA ETA TRABUCCHIAK

Ibilbideetatik kanpoko lekuetara bidaiatzea gustatzen zaigu. Horregatik, Puglian autokarabanaz egindako ibilbide handia hain ezaguna ez den baina harrigarriro basati eta autentikoa den helmuga batekin hasi genuen: Gargano penintsulako kostaldea.
Garganoko kostaldea malkartsua da, eta bereziki ederra egiten duten leizez, ezkutuko kalaz eta arku naturalez beteta dago. Baina, gainera, “itsasoko erraldoiak” ditu, trabucchiak: itsaso zabalera irten beharrik gabe arrantzatzeko asmatutako antzinako tresna hauek mistralari aurre egiteko gai dira, eta pinu-egurrez eginda daudenez, itsasoaren gazitasunarekiko oso erresistenteak dira.
Armiarma erraldoiak diruditen egitura hauek Vieste eta Peschici arteko kostaldean biltzen dira: trabucco di Monte Pucci, trabucco Furcichela, trabucco da Elia… 1940ko hamarkadan, arrantza-ontzien erabilera zabaldu zenean, abandonatuta geratu ziren pixkanaka. Gaur egun, ordea, asko jatetxe bihurtu dira. Horixe da Trabucco da Mimíren kasua, bereziki ondo kontserbatutako trabucco bat. Bisitatzea gomendatzen dizugu, eraikuntza gertutik miresteko, lasaitzeko eta birra bianca dell Gargano bat hartzeko, eguzki-sartze zoragarri batez gozatuz.
SS89 errepidea Apuliako ederrenetakotzat hartzen da autokarabanaz ibiltzeko. Kostaldeari begira eramaten gaitu: tarte batean trabucchiak, kalak, hondartzak… ikusiz; beste batean Peschici edo Vieste bezalako arrantzale-herriak zeharkatuz.
Peschicira iritsi aurretik, errepideko begiratoki batetik kostaldearen eta trabucco di Monte Pucciren ikuspegi zoragarriez gozatu daiteke, ondoren kostaldera jaisteko.
💠PESCHICI, DENBORAN AINGURATUTAKO HERRIA

Peschicik antzinako Mediterraneoko herrien funtsa gordetzen du, greziar edo tunisiar kutsuarekin ere bai. Muino baten gainean kokatuta, Adriatiko itsasoari begira dago, Tremini uharteen aurrean erne, zuri higatuko dozenaka etxerekin eta bizantziar gaztelu handi batekin.
Argazki politak atera, lasaitu eta lekuaren patxadak ingura zaitzan nahi baduzu, portu inguruan paseatu behar duzu. Han, harrizko bihotz handi batek maiteminduak gonbidatzen ditu barruan jarri eta elkarri musu ematen argazki bat ateratzera.
Viestera arte jarraitzen duen kostaldeko tarteak trabucchiak ikusteko aukera eskaintzen digu, lehen aipatu dugun bezala. Eta trabucco da Mimín eguzki-sartzearen aurrean “birra bianca” batekin amaitzea ideia bikaina da. Trabucchiei eta arrantza-teknikei buruz gehiago jakin nahi baduzu, ordea, modurik onena trabucco di San Lorenzora bisita gidatua egitea da.

Gaua pasatzeko, arku natural handi baten gainean dagoen itsas gaineko muino bat aukeratu genuen. Kokapena gure bidaia-mapan aurkituko duzu.

💠VIESTE, PUGLIAKO SEKRETURIK ONDOEN GORDEA

Vieste Gargano penintsulako herririk ederrena da, zalantzarik gabe. Hori egiaztatzeko modurik onena bere Borgo Antico bisitatzea da: eskaileraz, kale estu xarmangarriz eta Erdi Aroko kutsuko plazaz betetako alde historikoa, bizitza beste erritmo batean doala dirudiena.
Alde historikora iristeko, hainbeste argazkitan agertzen den escalinata dell’Amoretik igo gaitezke. Pizzomunnoren kondaira kontatzen du, eta bikote maiteminduak beren maitasunaren selfie bat egitera gonbidatzen ditu.

Goialdean, kaleen multzo labirintikoan, Vía Judeca aurkituko dugu, harrizko arkuek zeharkatzen duten kale estua, garai batean hirian juduak bizi zirela gogorarazten diguna. Judecak, gainera, Viesteko begiratokirik ederrenetako batera eramaten gaitu: piazzeta Petronera. Handik Spiaggia di Castelloren eta Pizzomunno itsas haitzaren ikuspegi bikainak daude; azken hori bere kondaira ere baduen harkaitz natural handia da.

Viesteko beste begiratoki bat Guarda Che Luna jatetxearen ondoan aurkituko duzu. Viesteren atzealdeko ikuspegi ederra eskaintzen du.
Hirugarren begiratokia San Francisco multzotik gertu dago, eta punta San Franciscoko trabuccoa erakusten digu.

Mattinatta eta Vieste arteko kostaldeko tartea Garganoko ederrena da, zalantzarik gabe, eta itsas leizez, kalaz eta arku naturalez beteta dago. Kostaldeaz merezi duen bezala gozatzeko, onena txalupa-irteera bat kontratatzea da (maiatzetik aurrera), portuan lan egiten duten konpainietako batekin. Aukerarik ez baduzu, ordea, furgoneta eta errepidea geratzen zaizkigu beti. SS89 errepidea Italiako ederrenetakotzat hartzen da, eta hegoalderantz jarraituz San Feliceko badiatik igaroko zara. Hondartza txiki bat eta arku natural ikusgarri bat ditu, zaharberritutako San Felice dorretik ikus daitekeena. Gomendatutako beste geldialdi bat dei Mergoli badiaren ikuspegi ederra eskaintzen duen begiratokia da, bi itsas haitz ikusgarrirekin eta Vignanotica hondartza bikainarekin.
Gure mapa interaktiboan Gargano penintsulan autokarabanaz aparkatzeko eta gaua pasatzeko aukerarik onenak adierazi ditugu.
✴️TERRA DI BARI

Terra di Bari Italiako Apulia (Puglia) eskualdearen erdialdean dagoen eremu historiko eta geografikoa da. Lurralde honetan Adriatiko itsasoaren urdin sakona mila urteko olibondoen lautada zabalekin eta kareharrizko goi-ordoki ikusgarriekin uztartzen da.
Terra di Bari, gainera, gaur egunera arte iritsi den antzinako izena da, herri multzo baten buru Bari hiri karismatikoa jartzen duena. Horien artean daude Trani, Molffeta, Bari Vecchia, Polignano a Mare eta Monopoli; Puglian kanper furgonetan egindako ibilbide honetako ezinbesteko helmugak izango dira.
💠TRANI, ADRIATIKOKO PERLA

Trani hiria ezinbestekoa da Puglian autokarabanaz egindako bidaia honetan. Itsasoak besarkatutako hiri hau Adriatikoko perla izenez da ezaguna, eta San Nicola Peregrinori eskainitako katedral liluragarriagatik ospetsua. Ezagutzeko modurik onena egun erdia hartuko dizun paseo luze bat egitea da.
Tranin paseatzean lehen bisita ezinbestekoa XIII. mendeko gaztelu suabiarra da, Federico II de Suabiaren aginduz oparotasun-garaian eraikia. Mende batzuk geroago kartzela gisa erabili zen, eta azkenik bisita turistikoetarako eraikin bihurtu zen.
Sarrerak (8€) gazteluaren barrualdea bisitatzeko aukera ematen badu ere, interesgarriena harresi gaineko zaintza-bidean ibiltzea da, kostaldearen eta katedralaren ikuspegiez gozatzeko.

Gaztelua bisitatu ondoren, ezinbestekoa da Traniko katedralera hurbiltzea, Apuliako erromanikoaren maisulanera.
San Nicola Pellegrinori eskainitako katedrala, egiaz, hiru tenplu desberdinen gainjartzea da:
San Leucioren hipogeoa, Santa Maria della Scalaren kripta eta San Nikolasi eskainitako katedrala.
Barruan interesgarriena kripta bisitatzea da; kanpoan, berriz, Barisano da Trani eskultoreak behe-erliebean egindako brontzezko ate baten erreplika duen atari bat aurkituko dugu.
Traniren funtsaz blaitzeko, ordea, alde historikoko kale estuak zeharkatu behar ditugu, Apuliako harrobietatik ateratako marmol zuriz zolatuak. Onena Traniko antzinako judu-auzoko txokoak ezagutuz ibiltzea da; oraindik bi sinagoga daude zutik.
Gainera, Via Ognissanti zeharkatzea gomendatzen dizugu, jauregiz beteta baitago. Horien artean Emilio Covelli italiar anarkista eta sozialistaren jauregia eta jaiotetxea nabarmentzen dira.

Paseoa Traniko portu xarmangarrian amaitu behar da. Itsas giroa arnasten da sarez betetako txalupen, arrain-postuen eta itsasotik mahaira zuzenean ekarritako produktuak eskaintzen dituzten jatetxeen artean.
🍴Pasta eta pizzatik aldentzeko, Pescaria Traniko paniniak probatzea gomendatzen dugu (gure bidaia-mapa interaktiboan adierazita aurkituko duzue). Bertan, itsaski- eta arrain-platerak eskaintzen dituzte gustu handiz. Olagarro frijituaren paninia gomendatzen dugu, artisau-ricotta gaztarekin eta baratxuriarekin; baita atun-tartarraren paninia ere, artisau-stracciatela gaztarekin eta pestoarekin. Probatu, gainera, itsasoko urarekin egindako artisau-garagardo bikaina.
Tranin autokarabanaz aparkatu eta gaua pasatu daiteke, eta gero oinez hurbildu paseo batean. Kontsultatu gure bidaia-mapa interaktiboa.
💠MOLFETTA

Molffetak kostaldeko leku honen bisita galdu ezinezko bihurtzen duten bi gune ditu: portua eta alde historikoa. Azken horrek, Bari Vecchiakoak bezala, hiriko gainerako aldeetatik desberdina den nortasuna du. Guk ibilaldi zehatz bat egin genuen alde historiko txikian, hiria ezagutzeko:
Molfettako alde historikoa oso txikia da; beraz, gehienez 2 ordutan bisita daiteke, argazkiak ateratzeko edo kafe bat hartzeko geldialdiak eginda ere.
Corso Dantetik Via Piazzara sartzen gara arku batetik, eta berehala kale estuen multzo batean murgiltzen gara: forjazko balkoi sabeldunak, aurpegi txikiz apaindutako ateburuak eta zenbait txokotan loreekin agertzen diren bugainbilea koloretsuak.
Vía Sant’ Orsolak bereziki ematen du atentzioa: itsasoarekiko paraleloa den kale dotorea da, jauregi ugari eta harrizko ateburu landuak dituzten atariak biltzen dituena. Garai batean jauregitxo horien guztien eginkizuna hiria zaintzea eta defendatzea zen; gaur, itsasoaren xuxurlarekin lozorroan daudela dirudi.
Bisita amaitzeko kairantz joan ginen, Molfettaren ikuspegi ederra lortzeko. Cala Sant Andrea zeharkatuta, udan bertakoak bainatzen diren hondartzatxoa, harrizko kai batera iristen da; handik hiriaren eta duomo Vecchioren ikuspegi ederrez gozatu genuen.
Molfetta utzi aurretik, ezin izango diozu uko egin Chioschetto San Marco izozki-dendako cassata siciliana izozki bati. Afaria autokarabanara eraman nahi baduzu, berriz, focaccia goxo-goxoak, artisau-ogiak, aranciniak eta beste jaki ugari dituzu zain Fantasie del Granon, Altamurako labeetako produktuak saltzen dituen ireki berriko lokalean.
Molfettan hainbat aparkaleku daude; alde historikotik oso gertu dagoen bat adierazi dugu gure bidaia-mapa interaktiboan.
💠BARI VECCHIA, arku eta patio artean

Puglia ez litzateke Puglia izango biziz betetako hiri liluragarri hau gabe. Bere alde zaharrak, Bari Vecchiak, arabiar medinen bizimodua gogorarazten digu nolabait.
Goizeko lehen orduetatik benetako gozamena da kale estu labirintikoetan paseatzea: etxeetako ateak kalera zabalik ikus daitezke, eta emakumeak orecchiette goxoen orea egiten. Pasta freskoa erosteko unea da, furgonetan prestatzeko. Bitartean, beste usain batek pasta freskoarena gainditzen du: zintzilikatu berri den arroparena. Izan ere, Barin arropa-esekitokiak eta paseatzaileak elkarrekin bizi dira; batzuetan haiek saihestu ere egin beharko ditugu. Egun on!! Bari Vecchia arkuz arku eta patioz patio zeharkatzeko ordua da: ‘Archi e corsi’.
Irakurri ditugun gida gehienek Bariko alde historikoan barneratzea, kale estuetan galtzea eta esperientziaz gozatzea aholkatzen badute ere, guk bisita ordenatuago eta gidatuago bat egin nahi izan genuen, denbora soberan ez genuela eta ahalik eta gehien aprobetxatu nahi genuela kontuan hartuta.

Bisita Piazza del Ferraresen hastea ideia ona iruditu zitzaigun, hainbat kafetegi dituen plaza bizian. Ez du interes handirik, baina alde zaharrera sartzeko puntu ona da, berehala Piazza Mercantile aurkituko baitugu, Bariko erdigunea. Plazako protagonista Palazzo del Sederen eraikin ikusgarria da, zalantzarik gabe (XV. mendea), Alemaniatik ekarritako erloju-dorrearekin. Plazaren izkina batean Fontana della Pigna aurkituko dugu, hiriko lehen iturria izan zena; eta parez pare, plazaren beste aldean, Justiziaren Zutabea edo Zutabe Doilorra, lotsa-zutabe gisa erabilia.
Handik Bariko kale estuen labirintoan sartuko gara, gastronomia- eta kultura-ikuskizun bat ikusteko: Arco Basso zeharkatuta, ‘Strada delle orecchiette’ izenez ezagutzen den kalean barneratuko gara. Kalean zehar, Bariko emakumeak pasta freskoa oratzen eta orecchietteei forma ematen ikus ditzakegu. Horrelako dozena erdi postu daude, baina agian ezagunena eta ospetsuena signora Nunziarena da.

Tarte batez kale estuetan ibili ginen; batzuek bat-batean nortasun propioa hartzen dute, eta bihotzez apaintzen dira. Beste batzuek politak eta freskoak izan nahi dute besterik gabe, kalean zehar era guztietako landareak jartzen gogotsu aritzen diren bizilagunei esker. Largo Albicoccara iritsi ginen, nortasun propioa duen auzoko plazatxora. Apaindurak berehala erakusten du hori. Hainbat olibondok eta landare zukutsuak dituzten lore-ohe batzuek leku atsegina egiten dute; ez da harritzekoa Maiteminduen Plaza izenez ere ezaguna izatea.

Orain Bariko txokorik harrigarrienak ezagutzen jarraituko dugu: bere archi e corti, hau da, alde historikoko arkuak eta patioak.
Arku bat zeharkatzen dugun bakoitzean, bere unibertso txikia erakusten digun patio batera iristen gara. Izan ere, Bariko alde historikoan 50 arku baino gehiago daude, bakoitza bere historiarekin, baina guk gutxi batzuk baino ez genituen aukeratu paseorako: arco Carducci, corte Carduccira eramaten gaituena; arco della Neve; arco delle Streghe eta arco Meraviglia, corte Zeulira eramaten gaituena.

Arku eta patioz ase ondoren, Bariko bisita guztiek izan behar duten esperientziaren bila goaz: kaleko janaria probatzea. Focaccia, panzeroti, panini… Sentsazioen mundu bat zabaltzen da Barin jateaz hitz egiten dugunean.
Lehenik, agian argitu behar da ez dagoela janari-posturik kaleetan, ezta janari-merkaturik ere, Palermoko merkatuen kasuan bezala. Erosi eta kalera jatera eraman dezakegun guztiari egiten dio erreferentzia besterik gabe.

Gure aukera: Mastroccio, Vitorio Emanuele 11n dagoen janari-lokala. Panini bikainak jan daitezke bertan, olagarroarena falta ezin den ogitartekoak; eta, gure kasuan, ‘burrozza’ batzuk ere bai. Bata mortadela eta pistatxoak zituen burrata bat zen, eta bestea Bariko erara egindako haragi-ragua eta pecorino gazta zituena. Gainera, panzerotti goxoak ere probatu genituen. Guztien artean panzerotti Capagnore gomendatzen dugu: enpanadilla erraldoi moduko bat, kasu honetan Altamurako alearekin egina, eta tenperatura baxuan egositako olagarroz, tomate freskoz, burrataz, mozzarellaz eta pistatxodun granella gaztaz betea. Harritu gintuen lokalak janari lasterreko establezimendu baten itxura izateak, baina kalitate handiko produktuekin lan egiteak.
Norbaitek Puglian kanperrean (edo kanperrik gabe) egindako ibilbide bateko ezinbesteko lekuak galdetzen badizkigu, Bari zerrenda horretan egongo da, zalantzarik gabe.
💠 POLIGNANO A MARE, Pugliara autokarabanaz egindako bidaian helmuga ezaguna

Polignano a Mare turistaz beteta dago udaberriko egun gris eta haizetsu batean; harrigarria bada ere, ez du bere edertasun liluragarriaren apurrik galtzen. Ez dugu imajinatu nahi kostaldeko herri eder honetan zer gertatuko den udako egun batean.
Bisita Domenico Modugnoren estatuaren aurrean hastea gomendatzen dugu; izena horrela esanda, ziur musikazale batzuek baino ez dutela asmatuko nor den. Eta ‘Nel blu dipinto di blu’ abesten badizuegu? Bada, hain abesti ospetsuaren kantautoreak estatua handi bat du herri txiki honetako begiratoki nagusiaren aurrean. Nagusia diot, beste batzuk ere badaudelako.
Polignano a Mareko begiratokiak
1.- Balkoira hurbildu eta ikuspegiez eta argazkilaritzaz gozatu ondoren, komeni da Pietra Piattara eramaten duen eskailera jaistea: itsasoaren gainean eta Polignano a Mareko etxe zintzilikatuen aurrean dagoen harkaitzezko plataforma. Leku honek herriaren beste ikuspegi bat ematen digu.

2.-Bidean, berriz goialdean, Zubia zeharkatuko dugu; Lama Monachile hondartzaren ikuspegi politak eskaintzen ditu. Familia asko ikusten ditugu barandan bermatuta argazkiak ateratzen.

3.-Marchesale arku dotorea zeharkatu ondoren, Borgo Anticon sartuko gara, Polignano a Mareko alde zaharrean. Artisautza-dendak, kafetegiak eta jatetxeak bata bestearen atzetik agertzen dira herriko plaza nagusira iritsi arte, Piazza Vitorio Emanuele IIra; han palazzo dell’Orologiok ematen du atentzioa. Polignano a Mareko borgo anticoko kale estu labirintikoetan paseatu eta galtzea gozamena da, turistaz bereziki beteta ez dagoen egun batean. Horrek alde historikoan zehar aurkituko ditugun begiratokiak eroso eta estutasunik gabe ezagutzeko aukera ematen digu. Nondik jakin nahi duzue? Santo Stefano bastioitik. Grotta del Arcivescovadotik eta Grotta Palazesseko belvederetik. Ikuspegiak ikusgarriak dira, eta itsasoaren aurrean zintzilik dauden etxe ederren irudi bikainak uzten dizkigute.

Polignano a Mare, gainera, leku aproposa da inguruko itsas kobazuloak zeharkatzen dituen txalupa-irteera bat kontratatzeko eta labarren beste ikuspegi batzuk itsasotik ikusteko.
Polignano a Maretik gertu hainbat aparkaleku daude, autokarabanaz edo kanperrean gaua pasatzeko erabil daitezkeenak, eta doakoak dira gainera. Puglia kanperrean edo autokarabanaz zeharkatzeko diseinatutako gure mapa interaktiboan aurkituko dituzu.
💠MONOPOLI ETA BERE PORTO ANTICO XARMANGARRIA
Monopoli Pugliako kostaldeko herri xarmangarria da, eta Terra di Barin bisitatuko dugun azkena. Herri hau ikusgarri egiten duen zerbait badago, bere arrantza-portu ederra da: txoko autentiko bat, non gozzo izeneko txalupa gorri eta urdin tipikoak etxez osatutako bastioi baten eta Palazzo Martinelliren aurrean kulunkatzen diren. Baina ez da presarik izan behar. Onena kaleetan ibiltzen hastea da, pauso bakoitzean txoko ederrak ezagutuz, eta Piazza Garibaldi bizira iristea, kafe bat edo izozki bat hartzeko.

Hala ere, Piazza Garibaldi, Carlos V.aren gaztelua eta lungomare Santa Maríak itsasargiaren gainean eskaintzen dituen ikuspegi politak ere guztiz itzalean geratzen dira, harrizko arku bat zeharkatu ondoren Monopoliko Porto Anticon sartzen garenean.

Monopoliko portu zaharrak margotutako postal bat dirudi benetan. Txalupa tipikoak Palazzo Martinelli bikainaren galeria veneziarren aurrean jade-berdeko uretan kulunkatzen ikustean, segundo batzuetan denborak Erdi Arora atzera egiten duela dirudi: Monopoliko portu bikainak merkataritza-jarduera handia zuen garaira, eta hiriko harresiek hain beldurgarriak ziren turkiarren erasoetatik babesten zutenera. Monopoliko portu zaharra Pugliako lekurik ederrenetako bat da ziurrenik, eta argazki mordoa ateraraziko dizue. Esatera ausartzen gara Monopoliko geldialdi honek bakarrik justifikatzen duela Pugliara kanperrean edo autokarabanaz bidaiatzea.

Alde historikoa eta portu zaharraren ingurua bisitatu ondoren, batzuek Carlos V.aren gaztelua barrutik bisitatzea aukeratzen dute. Guk, ordea, lungomare Santa Maríak kostaldearen eta itsasargi gorriaren gainean eskaintzen dituen ikuspegiez gozatzea gomendatzen dizuegu.
Udako egunetan, beroak estutzen duenean, kilometro batzuk egin daitezke hegoalderantz, galdu ezin diren hiru kala baitaude han: Cala Porto Bianco, Cala Porto Rosso eta Cala Porto Verde.
Monopoli bisitatzeko, kanper furgoneta aparkaleku xume eta doako batean utzi genuen, alde historikotik oinez 10 minutura. Aparkaleku hau Pugliako gure mapa interaktiboan aurkituko duzu.
✴️ITRIA HARANA KANPERREAN: TRULLI ETA OLIBONDO ARTEAN
Itria harana benetako paisaia-harribitxia da, ehun urtetik gorako olibadien artean aparteko edertasuna duten herri zuri ederrak agertzen direna. Gainera, trullien eskualdea da, beren berezitasun arkitektonikoagatik turistak hainbeste erakartzen dituzten harrizko antzinako eraikin koniko horiena. Trulli gehien Alberobellon daude: 1500 baino gehiago, eta batzuk barrutik bisita daitezke. Baina Itria harana askoz gehiago da: baretasuna, lasaitasuna eta eskualdeko ardo bikaina dastatzeko leku aproposa. Goazen Itria harana gertutik ezagutzera kanperrean.
💠GROTTE DI CASTELLANA

Putignanotik minutu gutxira daude Grotte di Castellana, 1938an aurkitutako kobazulo-multzo handia. Hainbat bidaia-artikulutan oso gomendatuta egon arren, zalantzak genituen… Eslovenian eta Txekiar Errepublikan multzo karstiko handiak ikusi ditugu; beraz, azken unera arte zalantzan mantendu genuen bisita. Are gehiago, heldu bakoitzeko prezioa 23€ zela jakin genuenean. Hala ere, egun hartako ekaitz bortitzak eta haizeak, Puglian kanper furgonetan egindako ibilbideko egunik txarrenekoak, kobazuloak bisitatzera bultzatu gintuzten, gomendatzea benetan merezi zuen ikusteko.
Bisita gidatua italieraz egin genuen, eta hori gomendatzen dizuegu, ingelesezko bisitetako taldeak handiak baitziren. Ia kobazulo guztietan bezala, 15 gradu inguruko tenperatura konstantea dago, eta zorua irregularra da tarte askotan; beraz, ez ahaztu jaka polarra eta mendiko zapatilak.
Bisita eskailera handi batetik kobazuloaren oinarrira jaitsiz hasten da. Han, 60 m-ko altuera duen leize handiaren zulo irekia ikus daiteke. Ibilbideak 3 km ditu joan-etorrian eta 2 ordu inguruko iraupena; beraz, haurrekin egin nahi baduzue, hobe gaiak haien interesa pizten duela ziurtatzea. Bisitaren bidea gero eta estuagoa da pauso bakoitzean, eta oxigeno-saturazioa ere txikiagoa da, kontuan hartu beharreko alderdi garrantzitsua. Bideak aurrera egiten du, ‘Il corredor del desierto’ deitzen duten benetako lurpeko arroila batean murgiltzen garen arte. Ondoren, hainbat areto datoz, formazio karstiko askotarikoekin: zutabeak, estalaktitak, estalagmitak eta errezel ugari. Bisitaren azken 500 metroak dira ederrenak, eta grotta Bianca barne hartzen dute, milaka estalaktita zuri-zuriz estalitako aretoa. Bide beretik itzultzen da, baina oraingoan lurrazalera igogailuz igotzen da; beraz, indarrez eskas bazabiltza, eskertzekoa da.
Gure iritzi zintzoa da leize hauek naturaren miraria direla, eta bisitatu ditugun ederrenetakoak eta formazio gehien dituztenetakoak. Benetan merezi dute.
Non aparkatu genuen Grotte di Castellana bisitatzeko?
Kobazuloak berak hainbat ordainpeko aparkaleku ditu, kanperrentzako 7€-ko tarifa bakarrarekin. Gure mapa interaktiboan, ordea, autokarabanentzako, kanperrentzako eta baita autoentzako ere hainbat doako aukera utziko dizkizuegu.
GURE AHOLKU JASANGARRIA
Grotte Castellana utzi aurretik, oliba-olio birjina estra erostea gomendatzen dizuegu Cooperativa Angelo Viterbon. Keinu txiki honekin tokiko ekonomia sustatzen dugu, landa-lanbideei laguntzen diegu eta paisaiak kontserbatzen laguntzen dugu.
💠ALBEROBELLO: TRULLIEN HIRIBURUA

Alberobello trullien hiriburua da, Itria haraneko landa-eremu osoan ikus badaitezke ere. Baina…
ZER DIRA TRULLIAK?
Eraikin hauek XV. mendean sortu ziren, Napoliko Erresumak eraikin berri bakoitzeko dirua biltzeko zerga bat asmatu zuenean. Lurralde hauetako kondeek, ordea, dirutza hori ordaintzeko asmorik ez zutenez, ikuskapen bat izanez gero erraz eraisteko moduko eraikinak egiteko agindu zieten nekazariei. Horrela sortu ziren trulliak: historia ez oso erromantikoa, baina beharrak asmamena zenbateraino zorroz dezakeen erakusten duena.
Alberobello, Puglian kanperrean egindako bidaia honetan bisitatuko ditugun herri gehienak bezala, paseatuz gozatzen da. Kontuan izan Alberobelloko begiratokia Belvedere Santa Lucia dela, eta komeni dela ordu urdinean itzultzea, argazki bikainak ateratzeko.

Begiratokiak Rione Monttiren ikuspegi bikainak ditu, 1000 trullien auzoarenak. Turista gehienak gero andana batean jaisten dira eskaileretan behera Rione Monttirantz, trulliak eta txokorik ederrenak ezagutzeko. Ba al dakizue trulli biki bat ere ikusi genuela? Rione Monttin turista asko egoten dira beti; beraz, trulliez gozatu nahi baduzu, Rione Aia Piccolara joan behar duzu, hainbeste estutasunik gabe trulliak ikusten jarraitzeko auzo lasaiagora. Han 88 gradi kafetegi-taberna txikia gomendatzen dizugu: leku xumea da, baina gustura egongo zara hiria betetzen duen turista-zurrunbilotik kanpo.
Alberobellon kanperra aparkatzeko, alde zaharretik gertu dagoen aparkaleku bat erabili genuen, borondatea ordaintzen dena. Puntu horretaraino nabigatu ahal izango duzu Pugliako gure mapa interaktiboarekin.
💠LOCOROTONDO

Irakurri ditugun bidaia-artikulu guztiek diote Itria haraneko herri zuri txiki hau galdu ezin den bisita dela Pugliara bidaiatzen baduzu. Baina guri zuzenean mamira joatea gustatzen zaigu; horregatik, muino baten gainean alde historiko zirkular ederra duen herri txiki hau bisitatzeko hainbat arrazoi emango dizkizugu:
✴️Via Nardellin paseatzea, Itriako landa-eremuaren ikuspegiak miresteko. Alde historikoa inguratzen duen paseo honek mahastien eta trullien ikuspegi ederrak eskaintzen ditu, nekazaritza-lurren eta olibadien artean. Gainera, guri ostiral goiz batean egokitu zitzaigun, eta orduan asteko merkatu oso bizia jartzen da paseoan.
✴️Kale estu zuriak zeharkatzea eta Vía Morelliko Palazzo Morelli barrokoaren fatxada mirestea (XVI. mendea).
✴️Plazatxoak eta txoko ederrak ezagutzea. Ez galdu Largo Piavera bisita egitea eta Pugliako ardoak focaccia goxo batekin probatzea Vinifera Vini e Afinin.

Hau da Itria haranean galdu ezin dituzun herri zurien multzoko lehena. Locorotondon autokarabanaz aparkatu daiteke; kontsultatu gure mapa interaktiboa.
💠CISTERNINO

Cirterninoko alde historikoa oso txikia da. Onena paseoa Porta Piccennetik sartuz hastea da; ondoren, Piazza Vitorio Emanuelera iristea, Cisterninoko bizitzaren erdigunera. Han Pugliako gozoki eta opilen aukera bat probatzera gelditu ginen, Sandrino izozki-denda eta gozotegian eserita. Bizitza pasatzen eta torre dell’Orologio ederra (1850) ikusten gozatu genuen. Gero, merezi du Cisterninoko kale estuak ezagutzen jarraitzea, alde historikotik irten eta Itria haranaren gaineko balkoi handira hurbiltzeko: lorategi ederra eta begiratoki bikaina.

PUGLIAKO OPIL TIPIKOAK
Maritozzo, esnegainarekin betetako esne-opil handi moduko bat; Baba Scomposto, almibarretan, limoian eta ronean bustitako opila; Krapfen, pistatxo-kremaz betetako bonba baten antzekoa.
Cisterninon kanperrean edo autokarabanaz aparkatzea eta sartzea oso erraza da: aparkaleku gisa erabiltzen den zabaldi handi bat du, eta autokarabanentzako zerbitzu-gune bat ere badago. Gure mapa interaktiboan aurkituko duzu.
💠MARTINA FRANCA, AIRE ZABALEKO BENETAKO MUSEO BARROKOA

Martina Franca Pugliara kanperrean egindako bidaia honetako sorpresetako bat da. Inork ez luke espero La Puliako barnealdeko herri txiki batek horrenbeste monumentu, jauregi eta plaza barroko biltzea. Gainera, bidaiari gisa, kaleetako giro onak eta bizitasunak harritu gintuzten.
Puglian kanperrean edo autokarabanaz aparkatzeko eta gaua pasatzeko gure mapa interaktiboan adierazi dugun aparkalekutik, Porta di Santo Stefano oinez minutu gutxira dugu. Martina Francako alde monumentalean sartzeko eta jauregiez zein arkitektura barrokoaz gozatzen hasteko puntu aproposa da, berehala Piazza Roma eta Palazzo Ducale aurkituko baititugu. Guk barrutik bisitatzerik izan ez genuen arren, kontsultatu ditugun gida guztien arabera merezi du. Palazzo Ducale Petraccone Caracciolo dukeak eraikiarazi zuen XVII. mendean, eta Francavilleko Domenico Carella margolariari agindu zioten gelak apaintzea: Bibliaren Aretoa, Mitoaren Aretoa, Arcadia Aretoa eta Dukeen Kapera.
Vía Vittorio Emanuelen barrena, kale garrantzitsu eta bizienetako batean, Piazza Plebiscitora iristen da, 1734an bertako harriz eraikitako torre dell’Orologio ederrarekin. Ikusgarriena, ordea, Piazza de la Immacolata da, zalantzarik gabe: plaza erdizirkular arkupedun ederra, herri txiki honen erdigunea. Ilunabarra une aproposa da Hopera Teatri in Tavolan eseri eta Campari goxo batez gozatzeko.

Pasadizo gisa kontatuko dugu, Camparia eskuan eserita geundela, plaza betetzen hasi zela. Izan ere, Ostiral Santua izanda, ezin ziren falta Aste Santuko prozesio-irudiak. Ospakizun oso solemnea izan zen, ikusteko bitxia iruditu zitzaiguna.
Bisita amaitzeko, kale turistikoenetatik urrundu ginen, eta tarte batez La Lamako kaleetan galdu ginen, Martina Francako auzorik pobreenean, baina nortasun handikoan.
💠OSTUNI, HARRESI ZURIEN HERRIA.

Ostuni, “Hiri Zuria” (La Città Bianca) izenez ezaguna, Italiako hegoaldeko Apulia (Puglia) eskualdeko harribitxirik liluragarrienetako bat da. Muino baten gainean dago, Adriatiko itsasoaren eta olibondo-sail izugarrien ikuspegi panoramikoekin.
Ostuni eta bere borgo antico bisitatzeko paseorik eraginkorrena Piazza della Libertá ederrera igotzen hastea da, Ostuniko zaindari San Oronzoren estatuak eta udaletxeak babestutako plazara. Handik, Vía Cattedralen gora jarraitu behar da Ostuniko punturik altuena aurkitu arte, eta taberna-jatetxez betetako harresi zuri ederretara hurbildu, ikuspegi bikainez gozatzeko. Hala ere, ez da presarik izan behar: lehenago geldiune bat egitea gomendatzen dugu, Ostuniko txokorik interesgarriena behatzeko. Han biltzen dira Palazzo Zervallos neoklasikoa (ezin da barrutik bisitatu); Santa María Assunta konkatedral-basilika, gotiko berantiarreko fatxadarekin eta Italiako arrosa-leiho handienetako batekin; eta, aurrerago, maskorrez eta zuziez apaindutako Arco Scoppa.
Arkua zeharkatu ondoren, buelta eman, eta Ostuniko irudirik ederrenetako bat ikusiko duzu.

Ostuniko harresien irudi bat nahi duzu kanpotik? Itzuli Pugliako gure mapa interaktiboan adierazitako aparkalekura (guk gaua pasatzeko ere erabili genuen), eta Ostuni osoaren postal-argazki polita lortuko duzu.
✴️LECCE ETA SALENTO: PUGLIAKO BARROKOA ETA KALAK AUTOKARABANAZ
Salento, Italiako orpoaren hegoaldeko muturra, mundu bizi eta eguzkitsua da. Penintsula hau mundu apartekoa da, barroko ederrena Karibekoak izan litezkeen hondartza zuriekin nahasten dena. Ez utzi ezagutu gabe.

💠LECCE, ITALIAKO HEGOALDEKO FLORENZIA KANPER FURGONETAN
Lecce Pugliako hiri handienetako bat da, Italiako hegoaldeko Florentzia izenez ezaguna, monumentu barroko ugari biltzen dituelako. Kaleetan paseatzea aire zabaleko museo batean paseatzea bezalakoa da benetan: eraikin historikoak, elizak eta benetako jauregi-bilduma dugu zain. Baina gehiago ere badago: Leccen Salentoko plater tipiko bikainak dastatu daitezke, arraina, pasta eta, batez ere, polpete goxo-goxoak, albondigak, frijituta, saltsan edo ogitartekoan ere prestatuak, ia edozein izkinatan aurkituko ditugunak. Baina itzul gaitezen artera…
LECCEKO BARROKO BEREIZGARRIA
Espainiako estilo platereskoaren eragina duen estilo barrokoa da: lehenik elizetan erabili zen, gero nobleen etxeetan eta azkenik hiri-apainketan. “Pietra leccese” harriz egina izatea du ezaugarri, batez ere Cursiko harrobietatik datorren kareharri oso bigun eta moldagarri batez. Horrek artisauen fantasiak gauzatzea ahalbidetu zuen: irudimenari bide emanez, loreak, fruituak eta animalia fantastiko edo alegorikoak bezalako apaingarriak sortu zituzten. Emaitza barrokoaren estilo propio eta bereizia izan zen, garaiko Italiako beste ezein hiritan ez zegoena.
Lecceko harresietatik kanpo aparkaleku asko daude autokarabana edo kanperra uzteko. Guk, ordea, Puglian autokarabanaz bidaiatzeko mapa interaktiboan 24 orduko 2€ baino ez den aparkaleku bat adierazten dizugu. Handik erraza da Lecceko alde historikora oinez 10 minutu inguruan iristea.

Lecce hiria inguratzen duten hiru ateak, Porta San Biagio, Porta Rudiae eta Porta Napoli, oso ondo kontserbatuta daude, eta berez merezi dute bisita. Horregatik, paseoa Porta Nápolitik sartuz hastea ideia ona iruditu zitzaigun. Porta Nápoli XVI. mendean diseinatu zen, Carlos V.ak hirira egindako bisita bat zela eta. Arkua zeharkatu ondoren Vía Principi di Savoia zeharkatuko dugu, jauregi barroko bikainez inguratuta. Zortea izan genuen, eta Palazzo Adornoren patioa ikusi ahal izan genuen; gaur egun Presidentetzaren Bulegoak daude bertan. XVI. mendearen bigarren erdian Leccen eraikitako nobleen egoitzarik ospetsuena da, antzinako judu-auzoaren eremuan, lehengo “judaican”. Hasieran, Genovako merkatari familia batek eraiki zuen, Adornotarrek, XVI. mendearen hasieran Terra d’Otrantora iritsi zirenek. Mendeetan zehar, ordea, hainbat familiaren jabetzakoa izan da; horregatik, Lecceko egoitza aristokratiko honen historia oso lotuta dago bertan bizi izan ziren familiekin.
Minutu gutxira Santa Croce basilika aurkituko dugu, hiriko harribitxia eta Lecceko barrokoaren maisulana. Ziurtatzen dizugu aho zabalik denbora luzea emango duzula, eta bere fatxada ikusteak bakarrik justifikatzen duela Pugliarako bidaia hau. Artezalea bazara, gozatu egingo duzu ongiak gaizkiaren gainean izandako garaipena, Lepantoko gudua, aipatzen duten ikurrez eta motibo alegorikoz betetako fatxada behatzen. Baina, batez ere, ez kendu begirik 13 estatuak eusten dioten balkoi ikusgarriari.

Piazza Sant’Oronzok ez luke interes handirik izango, atzean, hiriko eraikinen artean sartuta, erromatar anfiteatroa izango ez balu. Induskatzen jarraitzen dute, eta kaletik bertatik ikus daiteke. Oso bestelakoa da Lecceko erromatar antzokiaren egoera: erromatar antzokiaren museoan sartu ondoren, balkoi handi batera hurbilduta bisita daiteke. Museoan Tivoliko Villa Adrianatik ekarritako antzerki-maskaren bilduma bitxia dago.

Lecceko paseoak Piazza del Duomora eta Duomora jarraitzen du. Han, kriptak protagonismo berezia du, 94 zutabe eta kapitel gotikoko bilduma handiarekin. Bisita amaitzeko, Palazzo Marreseren fatxadari begiratu bat emango diogu, Lecceko ederrenetakotzat hartzen baita.
Porta Napoli berriro zeharkatu aurretik, Ostería da Angiulinon jateko geldialdi bat egitea gomendatzen dizuegu. Hiriko turismoaren gorakada gorabehera, herri-izaera mantentzen jakin duen jatetxea da, prezio egokiekin eta kalitate oneko plater tipikoekin. Plater nagusi gisa bere orecchieteak, parmeggiana di melanzane eta sagne ncannulate gomendatzen ditugu. Azken hori zerrenda bihurrituen formako pasta da, tradizioz igandeetakoa, tomatearekin, albakarekin eta gainetik Salentoko ricotta botata zerbitzatzen dena. Gainera, guk bi pertsonentzako antipasto Angiulino eskatu genuen: patata-kroketak, barazki erreen aukera bat, caciotta gazta plater bat eta zaldi-haragizko albondiga goxoak probatzeko aukera ematen du, Salentoko beste espezialitate bat. Edateko aukerarik onena etxeko ardoaren pitxerra da.
💠KANPER IBILBIDEA SALENTOKO KOSTALDEAN: GROTTA DE LA POESIATIK SANT ANDREAKO ITSAS HAITZETARA

Lecceko hegoaldean Salentoko kostaldean kanper furgonetan ibilbide bat hasten dugu, eta pauso bakoitzean harritzen gaitu. Hondartzaren ondoan egun batez hartzen gaituen aparkaleku atsegin bat aurkitu dugu, turkesa-koloreko uretako kala batez, harrizko arku naturalak dituzten itsas paisaiez eta Albaniako kostaldearen ikuspegi bikainez gozatzeko. Leku intimoa da, eta Puglian kanper furgonetan edo autokarabanaz bidaiatzeko gure bidaia-mapa interaktiboan bakarrik partekatuko dugu, familiako bidaien blog xume honetan egiten dugun lana babesten duten bidaiari guztiekin.

Sorpresa atsegin honen ondoren Rocca Vecchian gelditu ginen. Handik itsasertzeko bidezidorra abiatzen da, lehenik eremu arkeologiko interesgarri bat bisitatzeko, eta hegoalderago Grotta della Poesia ezaguna: 30 m-ko diametroko igerileku naturala, ur gardenekin, munduko 10 igerileku natural ederrenen artean sailkatua. Ziurtatzen dizuegu igerilekua ederra dela, baina eskaintzen duen itsas paisaia, Maradico dorrea eta Roca Vecchiako bunkerra atzean dituela, zoragarria da. Guk, gainera, kostaldeko paseoa jarraitu genuen, labarrez, kobazuloez eta torre dell Orsoz gozatzen jarraitzeko. Paseoa goiz egitea aholkatzen dizuegu, instagramzaleak agertu aurretik.

Kilometro gutxi batzuk egin genituen kanperrean, Le Due Sorelle itsas haitzen gaineko belvederetik gertu dagoen aparkalekura iristeko (mapa interaktiboan adierazita). Beste itsas panorama bikain bat da, kostalde osoaren ikuspegiak eskaintzen dituena, torre dell’ Orsotik itsas haitzetaraino, I Caraibi del Salento izenez ezagutzen den harea zuri eta fineko hondartza-zerrendatik igaroz; “Salentoko Karibea” bezalako zerbait. Jakin-mina sortu zitzaigun, eta izena merezi ote duen egiaztatzera joan ginen. Begiratokitik bertatik, oinez minutu gutxitan hondartzara eramaten duen bide bat dago. Han egiaztatu genuen ez zela publizitate hutsa. Apirilaren amaieran, harea zuri eta fineko hondartza-tarte hau, turkesa-koloreko ur freskoekin, Karibea bera bezain erakargarria iruditu zitzaigun, eta bainu bikain batez eta eguzki-goiz batez gozatu genuen.

Ilunabarra une aproposa da Sant Andreako kostaldeko tarte ezaguna miresteko, haizearen eta itsasoaren indarrak zizelkatutako itsas haitz handiz betea. Gainera, “maiteminduen arkua” izenez ezagutzen den arku natural ikusgarria du. Uste dugu horregatik aukeratu zutela paisaia hau Lonely Planet bidaia-gidaren azalerako.
Hala ere, inguruko hondartzarik ospetsuena Baia dei Turchi da. Bertara iristen saiatu ginen, baina bideak oso estuak ziren eta edozein ibilgailu aparkatzea debekatuta zegoen. Ez dugu saiatzea gomendatzen: zuen denbora baliotsua galduko duzue.
💠OTRANTO: PUGLIAKO HIRI HARRESITUA AUTOKARABANAZ

Egun erdia nahikoa da Erdi Aroko alde historiko eder bat inguratzen duen eta gutxienez mila urteko historia gordetzen duen hiri harresitu honen xarma ezagutzeko. Xarma liluragarria du, baina Puglia eskualdeko turismoaren gorakadak gero eta bisitari gehiago ekarri ditu.

Bisita harresiez, XVI. mendeko gaztelu aragoiarraz eta Gazteluaren Plaza xarmangarriaz gozatuz hasi genuen, ondoren kale estuetan sartzeko eta Piazza Basílicara iristeko. Han dago Otrantoko katedrala, tenplu ikusgarria. Normandiarrek XI. mendean eraiki zuten, eta batez ere XII. mendeko mosaiko ikusgarriengatik bisitatzen da; ez hainbeste kalitateagatik, baizik eta basilikaren oinplanoko zoru osoa estaltzen dutelako. Mosaikoen historia ezagutzea ere harrigarria da: Pantaleón izeneko monje gazte batek egin zituen, arte horretan prestakuntzarik eta ezagutzarik gabe, bere motibazio pertsonalari esker. Gure oinetan ikusgarri zabaltzen den mosaikoak Paradisuko eta Infernuko eszenak, bibliako pertsonaiak eta animaliak irudikatzen ditu. Mosaiko handiaz gain, kapera batek ere hunkitzen du, oraingoan txarrerako: 7 beira-arasa handitan, Islamera bihurtu nahi ez izateagatik otomandarrek lepoa moztutako 813 pertsonaren burezurrak erakusten dira. Baina Otrantoko katedralak sorpresa gehiago ere gordetzen ditu: XI. mendeko kripta bat, elkarren osagarri ez diren 72 zutabe eta kapitelekin.
Piazza Duomon bertan dagoen Palazzo Lópezetik pasatzea eta Chiesa di San Pietrorako sarrera erostea gomendatzen dizuegu (5€). Historialariek IX. eta XI. mendeen artean kokatzen dute. Pietra leccese harriz eraikitako eliza txiki hau Salentoko zaharrena da, eta ondo kontserbatutako mosaikoak gordetzen ditu barruan, azken afaria eta oinak garbitzea irudikatzen dituztenak. Bizantziar artea gustuko baduzue, ezinbesteko geldialdia da.
Baina Otrantoko kaleez gozatzeko ordua da dagoeneko; apirila izan arren, turistaz betetzen hasiak dira. Oroigarri-dendaz betetako Corso Garibaldi zeharkatzen dugu, spiaggia dei bambini izenez ezaguna den spiaggia del Molora iristeko. Egiaz, ontziraleku batean kokatutako igerileku natural moduko bat da, familiak eta haurrak biltzen dituena.
Otranton oso zaila da aparkatzea; horregatik, alde historikotik 300 metrora besterik ez dagoen autokarabanentzako aparkaleku eta gaua pasatzeko gune zaindua gomendatzen dizugu. Puglian autokarabanaz edo kanperrean bidaiatzeko gure mapa interaktiboan aurkituko duzu.
Otranton jateko Sophis pani e pesce gomendatzen dizuegu. Han, olagarro-panini bat eta atun-tartarra eskatzea, itsasoko urarekin egindako artisau-garagardo batzuekin batera, benetako esperientzia da.
Otrantoko hegoaldean Porto Badisco bisitatu genuen, itsas fiordo bati begira dagoen herri txiki eta estua, baina ez genion xarma handirik aurkitu. Horren ordez, denbora izanez gero, Castro bisitatzea gomendatzen dugu: txalupa-ibilaldi bat kontratatzeko eta kostaldea itsasotik ezagutzen denbora emateko interesgarria zirudien herria.
💠MARINA SERRAKO IGERILEKU NATURALAK

Autokarabanaz Pugliako hegoaldeko muturrera iritsi aurretik, Adriatikoaz eta bere turkesa-koloreko urez gozatzen jarraitu nahi dugu. Horregatik, Marina Serra eta bere igerileku natural ikusgarriak bisitatu ditugu: piscina Scavata eta piscina Torre de Palane. Torre Palane, igerileku naturaletako baten gainean dagoen harrizko dorrea, XVI. mendean eraiki zuten bertako hareharriz, pirata sarrazenoen inbasioetatik babesteko.
Igerilekuak harkaitzezko eremu handiak dira, leizeekin eta bainatzeko ur garden eta sakonera gutxikoekin. Gainera, biek dituzte uretara sartzeko arrapalak edo harrizko eskailerak, garai batean arrantzaleek landuak. Bi igerilekuen artean kafetegi bat ere badago, eta han izozki bat erosi ahal izan genuen bainu bikain baten ondoren.
Kontuan izan behar da Marina Serra Tricase udalerriko auzo bat dela, 28 biztanle besterik ez dituena, kale estuak, aldapak eta aparkatzeko leku gutxi dituena. Apirilean ere sumatzen zen etxetxo-multzo txiki honetan aparkatzeko arazoa; horregatik, gure mapa interaktiboan hainbat aparkaleku-aukera jaso genituen, guztiak pribatuak eta ordainpekoak. Guk etenaldi bat egin eta indarrak berritu behar genituen; beraz, igerileku naturaletatik oinez 2 minutura dagoen agricampeggio batean ostatu hartzea erabaki genuen.
💠SANTA MARÍA DI LEUCA: PUGLIAKO FINIS TERRAE AUTOKARABANAZ

Saletoko hegoaldeko muturrean dagoen herri hau zerbaitengatik ezaguna bada, Santa María de Finibus Terrae santutegi-basilikagatik da. Basilika hau erromesaldi-gune garrantzitsua da duela mendeetatik. Minerva jainkosari eskainitako antzinako erromatar tenplu baten gainean eraikita dago; horren lekuko da barruan gordetzen den aldarea, jainkosari eskainitako sakrifizioak egiten zirenekoa.
Hainbat lekutatik etorritako erromesek Salentoko Bidea egiten dute erromesaldian. Leccen hasi eta antzinako erromatarrek finis terrae izendatutako lekuan amaitzen den mendi-ibilbidea da, Italiako penintsula amaitzen den eta gaur Santa María de Finibus Terrae santutegi-basilika dagoen puntuan. Eta bat-batean, basilikaren aurrean, ohartu gara nahi gabe guk ere erromesen bideari jarraitu diogula Puglian autokarabanaz egindako kanper ibilbidean, Leccetik kostaldean barrena Santa María de Leucaraino. Via del Mare izenez ezagutzen den Salentoko erromes-bidea da: leizez, talaia-dorrez eta ur hipnotikoz betetako itsas paisaiak ezagutzera eraman gaituen bidaia zoragarria.

Tenpluak berak hartzen duen espazioa ikusgarria da, baina begiratokietara hurbiltzea gomendatzen dizuegu, kostaldearen eta Santa Maria di Leucaren ikuspegiak miresteko.
💠PRESICCE-ACQUARICA: OLIO-ERROTA EZKUTUEN HERRIA

Salentoko barnealdeko herri txiki hau ez zegoen Puglian autokarabanaz egiteko gure ibilbidean aurreikusita. Bidaian zehar, ordea, hari buruz irakurri genuen, eta gure interesa nahikoa piztu zuen arratsalde bat bisitatzen emateko.
Presicce-Acquarica herri txikia da, eraikin barroko ugari dituena, apur bat gainbeheran baina xarma handiz beteak, eta Italiako herririk ederrenen zerrendan dago. Bere erdigunea eta lekurik ederrena Piazza del Popolo da; han nabarmentzen dira Colona di Sant’Andrea —San Andresen zutabea— eta Palazzo Ducale, friso apaindu ederrarekin. Herri txiki honen sekreturik ondoen gordea, ordea, lur azpian ezkutatzen diren antzinako olio-erroten sarea da.
PRESICCE-ACQUARICAKO LURPEKO OLIO-ERROTAK
Lurpeko olio-errotak historikoki kobazuloko olio-errota izenez ezagutzen dira. Leku hauetan olibak prozesatu eta olioa ekoizten zen, hipogeoen tenperatura konstante eta leunak erraztuta. Presiccen lurpeko olio-erroten kopurua 23ra iritsi zen 1816an, eta ordutik aurrera gutxituz joan zen denborarekin.
Ekoizpena udazkenean hasten zen, oliba-bilketarekin batera. Nekazari-taldeek, mando edo astoekin, errotarria birarazten zuten, olibak ore bihurtzeko. Errotako langileek ore horrekin fisculi izeneko edukiontzi biribilak betetzen zituzten, ihizko sokaz eginak. Prentsaren oinarrian bata bestearen gainean jarrita, likidoa poliki irtetea ahalbidetzen zuten. Olioa dekantatu, bildu eta gehiena Europa osora banatzen zen Gallipolitik abiatzen ziren itsasontzietan.
Zoritxarrez, turismo-informazioan adierazitako telefonora deitu ondoren, ezin izan genuen Presicce-Acquaricako lurpeko errotetara bisita gidatua egin, erroten sarea hartzen duen lurpeko guneko argiztapenean aldaketak egiten ari zirelako. Hala ere, herri eder hau utzi aurretik, San Andresen zutabearen aurrean dagoen Pre kafetegitik pasatu ginen, Salentoko kafe tipiko bat hartzeko: café latte, almendra-ziroparekin eta izotzarekin zerbitzatutako kafea, Salentoko beste jaki tipiko batekin lagunduta, pastizotti izeneko kremaz betetako bizkotxotxoarekin. Gogo handiz espero genuen lurpeko olio-erroten bisita egin ezin izanaren frustrazioa goxatzeko eta arintzeko balio izan zuen.
💠GALLIPOLI: AUTOKARABANAK NAHI EZ DITUEN HIRIA

Gallipoliko alde zaharra kale estu eta bizien labirinto txiki bat da: norabidea edozein dela ere, itsasora eramaten dute. Gallipoliko penintsula txikira Papa Giovani Paolo II zubitik baino ezin da sartu. Hiri modernotik pauso batera, beste garai batean ainguratutako Gallipoli aurkituko dugu. Porto anticoren ikuspegi ederrak eskaintzen ditu, tamaina ertaineko arrantza-ontzi batzuekin, eta, bestalde, Castello Angionoren bastioi ikusgarriekin. Gallipoliko paseo batean Piazza del Duomora iritsi behar da, Concatedrale di Sant’Agata basilika ikusgarria dagoen lekura. Estilo barrokoko eliza ederra da, carpara harrian landutako fatxada ikusgarriarekin, estatuez, loredun erlaitzez eta aho zabalik uzteko askotariko apaindurez betea. Gainera, penintsula txikiaren barrualdea oroigarri-dendaz, tabernaz eta jatetxez beteta dago. Rivierara hurbildu ahala, ordea, Gallipoliko alde zahar bizia leku intimo eta autentikoago bihurtzen da, eta arrantzaleak hizketan aritzen ziren antzinako kale estuak irudika ditzakegu. Berehala iristen da inguratzen duten bastioi sendoetara eta haize leuna dabilen itsas pasealekuetara, berriro itsaso-usaina sumatzeko. Riviera Nazario Saurio da hiruretan ederrena, zalantzarik gabe, fatxada koloretsuko etxez inguratutako spiaggia della Puritá fotogenikora eramaten baikaitu. Leku aproposa da ilunabarreko argiaz, argazkilaritzaz eta hondartzari begirako tabernetan zerbitzatzen diren kokteletako batez gozatzeko.

Gallipolin autokarabanaz edo kanperrean aparkatzea, ordea, arazoa da. Pugliara autokarabanaz bidaiatzeari buruzko kontakizunetan kontu honetaz ohartarazten ez bada ere, gure kanper furgonetarekin Gallipolira iristean autokarabanak ongi hartzen ez dituen hiri bat aurkitu genuen, arrazoi honengatik: Gallipoliko alde modernoan hainbat aparkaleku publiko daude, eta guztiek dituzte autokarabanak eta kanper furgonetak debekatzen dituzten seinaleak. Guk buelta eman genuen harrera txar hori ikusita, eta hiritik kanpo aparkatzea erabaki genuen. Bidaia-mapan aukera bat adierazten dugu, zoragarria izan gabe ere Gallipoli ikusteko aukera ematen diguna.
💠PORTO SELVAGGIOKO HONDARTZAK

Ez zaigu bururatzen Puglian kanper furgonetan egindako bidaia hau amaitzeko modu hoberik Porto Selvaggioko hondartza basatia bisitatzea baino, Gallipoli eta Porto Cesareo arteko erdibidean. Bisita honetarako Porto Selvaggio-Palude del Capitano Eskualde Parkean sartuko gara, pinudiz estalitako eta kostalde malkartsu eta harritsua duen naturagune babestuan.
Porto Selvagioko badia harkaitzezko hondartza txiki eta ederra da, Torre dell’Alto atzean duela. Aproposa da mapa interaktiboan adierazten dizuegun aparkalekutik oinez 30 minutu inguruan iristen delako, pinudi eder bat zeharkatuz. Hondartzak bazkaltzeko zurezko mahaiak, pinuen itzal ugari eta zabor-bilketa selektiboa ditu. Ura gardena eta freskoa da; beraz, snorkelaz gozatu daiteke. Ez ahaztu ura eta harkaitzetan ibiltzeko zapatila batzuk eramatea: zure oinek eskertuko dute.
Artikulu honekin, Pugliara autokarabanaz edo kanperrean bidaia interesgarri bat egiteko gogoa piztu izana espero dugu, kultura-bisitaz, paisaia ikusgarriz eta gastronomia-gomendio onenez betea. Ez ahaztu gure Pugliara kanperrean bidaiatzeko mapa interaktiboari , begiratu bat ematea: ezinbesteko tresna da bidaia honi jarraitzeko, helmuga honetan gomendatutako aparkaleku eta gaua pasatzeko leku guztietara eroso nabigatzeko, diseinatutako ibilbideak zure nabigatzailean eramateko eta klik bakar batekin nabigatzeko.
Gure kontakizunak gustuko badituzu eta Italian autokarabanaz edo kanper furgonetan bidaiatzen jarraitu nahi baduzu, Italiari eskainitako atala ere gomendatzen dizugu.
