CÁDIZ IRISGARRIA, BISITA DESBERDIN BAT
Cádiz itsasoz inguratutako hiria da, karisma handikoa eta urtarrileko egun eguzkitsu hauetan galtzeko txoko ederrez betea. Gu, beti geure erara ibiltzen garenok eta estuasunik gabe bisitatzea gustatzen zaigunok, ibilbide erraz bat egin genuen familian, Cádizko Turismoak proposatutako ibilbide irisgarri bati jarraituz. Bisita desberdina izan zen. Ezagutu nahi duzu?
Cádiz hiriak Alde Zahar bat du, bere trazatuaren zati handi batean mugikortasun urriko pertsonentzat egokitua, beraz haur oso txikiekin eta haur-kotxeekin egiteko ibilbide ezin hobea ere bada. Konturatzen zara? Gainera, ibilbideak hiriko leku ederren eta pintoreskoenetako batzuetatik gidatzen gaitu: La Caleta hondartza, La Viña auzoa, Genovés parkea edo Merkatu Zentrala, besteak beste. Baina onena lotura honetan kontsultatzea duzu 😉
Cádiz irisgarriko ibilbidea gunearen kanpoaldean hasten da. Horregatik, Cádizko alde zaharra inguratzen duten harresi lodiak dira gure ibilian aurkitzen dugun lehen gauza. Vauban arkitekto eta ingeniariak asmatutako multzo defentsiboaren parte ziren. Zeharkatu egiten ditugu La Tacita de Plata-n barneratzeko, maitasunez horrela ezagutzen baita. Baina ez dago gosari on batekin eguna hasteak bezalakorik. Beraz, guk esaerak dioena egiten dugu: “joaten zaren lekuan, ikusten duzuna gosaldu” : gosari oso batek, molleteak, tomatea eta urdaiazpikoa barne, pilak kargatzen dizkigu Cádiz egunaren zati handi batean oinez korritzeko. Non? San Antonio plazan, La Prensa taberna-kafetegian.
Berehala Genovés parkera jo genuen, batez ere haurrekin joanda ezinbestekoa zela irakurri nuelako…Podaketa topiarioz landutako zuhaitzen ibilbide handi bat eta oso bitxia den ur-jauzi artifizialeko urmael bat dituen parkea da, eta haren inguruan ahate ugari siesta egiten aurki ditzakegu. Gainera, zuhaitz exotikoen bilduma ona du. Atsegina iruditu zitzaigun tarte batez itzala eta bere iturrien freskura gozatzeko. Antzina pasealeku honi “El paseo del peregil” deitzen zioten
Eguzkiak gogor jotzen du eta itsasoko olatuek bezala eramaten uzten diogu geure buruari La Caleta hondartzara, hiriko hondartza urbano xarmangarrienera. Han badia emakume-izenak dituzten txalupatxoz zipriztindua ikusten dugu, itsasoan kulunkatzen, hurrengo irteeraren esperoan.
Urtarril hasierako 20 graduek oinak sartzera eta bere ur-ertzean paseatzera gonbidatzen gaituzte, La Palma bainuetxearen eraikin ponpoxoaren ondotik igaroz.
Olatu batek lehorrera itzultzen gaitu berriro eta La Viña auzoaren kolorearekin bat egiten dugu, oso auzo bizia, txoko karismatiko batzuekin, hala nola La Plaza del Tío de la tiza. Diotenez, inauterietan ikuskizun oso bihurtzen da chirigoten doinuan, umorea kiloka duten herri-bertsoak 😉 Handik la Virgen de la Palma ere agertzen da, estilo barrokoko eliza bat, begirada azkar bat eskaini genion, nahiz eta ez izan xarmarik faltagatik.
Baina, nork esan dezake Cádiz ikusi duela bere janari-merkatutik igaro gabe? Conilgo fruta eta tomateak, Chicharrones, urdaiazpikoa, payoyo gazta eta mendiko eztia izan ziren furgonetara eraman genituen Cádizko produktuetako batzuk. Postu bat gomendatu behar badugu, Miguelena, 17. zk. izan dadila 🙂
Pausu batera Loreen plaza dago, Cádiz dotoreenaren plaza lasaietako bat. Antzinako Plaza de los Descalzos, Deskaltzoen Komentuaren parte izateagatik horrela ezaguna, gaur egun jende askoko plaza da, postu koloretsuz betea, non lore-sortak eta landare apaingarriak saltzea bizitzaren gatza baita. Baina ez begiratu loreei bakarrik, plaza hau etxe barroko dotorez inguratuta dagoelako.
Eta leku dotore batetik gutxiago ez den beste batera: Katedralaren plaza. Alde zaharreko plaza zabalenetako bat, eguzkitan zerbait hartzera esertzeko ezin hobea. Bertan daude Katedral Berria eta Poniente dorrea, igotzera animatzen denarentzat; diotenez, handik hiriko bista onenetako batzuk ikusten dira. Gehien harritu gintuena Katedralaren fatxadaren harea-kolorea izan zen, hiriko gainerako eraikinen zuriarekin kontrastean. Izan ere, bere berezitasunetako bat zati handi batean piedra ostionera harriarekin eraikita egotea da. Badakizue zer den?
Oso gertu dugu Barrio del Populo, hiriaren benetako Erdi Aroko gunea. Han La Posada del Mesón eta Almirantearen etxea bezalako eraikin aipagarriak aurkitzen ditugu, antzoki erromatarrera iritsi arte (K.o. I. mendea ). 1980an kasualitatez aurkitu zuten, historiaz hitz egiten badugu herenegun, eta Espainian aurkitu diren zaharrenetako bat da. Sarrera doakoa izatea harrigarria iruditu zitzaigun.(kontuz, antzokiaren barrualdeko bisita ez da irisgarria)
Jauzi batean gure azken geldialdira iristen gara, San Juan de Dios plaza eta Udaletxea. Plaza gainezka eta udaletxea itsugarri Gabonetako apaingarri mordoaren eta zintzilik dauden argitxoen atzean.
Zer iruditu zaizu Cádiz irisgarritik egindako gure ibilbidea? Zailtasunik gabeko paseo bat denontzat, familia osoarentzat, bertan la Tacita de Plata-ko txoko xarmangarri asko bisitatu genituen. Cádizek maiteminduta utzi gaitu eta ziur gaude zu ere liluratuta geratu zarela, ezta?
