L’ERA D’EN JAUME: ANDORRAKO SUKALDARITZA TRADIZIONALA BERE HORRETAN

Errepidearen ertzean dagoen harrizko etxe zahar batean aurkitzen dugu Andorrako jatetxe tradizional hau. Borda batean kokatuta dago, goi-mendiko eraikin tipiko batean, alegia. Antzina aleak eta abereak gordetzeko erabiltzen ziren borda asko zaharberritu eta kalitate handiko jatetxe bihurtu dituzte. Herrialdearen geografia menditsuak gastronomia berezia sortu du, perretxikoak, ibaiko amuarrainak, ehiza-haragia eta hestebeteak bezalako produktuetan oinarritua.

Guk ezin izan diogu tentazioari eutsi. Etorriko zara gurekin mahaira?

Larunbat batean iritsi ginen, aurrez erreserbarik egin gabe. Zortea izan genuen, bi solairuko jatetxea berehala bete baitzen. Goiko solairuan bazkaldu genuen, behekoa baino atseginagoa eta goxoagoa iruditu zitzaigulako, beheko solairua bezero guztien joan-etorriko gunea baitzen.

Dekorazioa espero zitekeena zen. Esan dugun bezala, zaharberritutako borda batean gaude; beraz, ez dira falta jada erabiltzen ez diren nekazaritzako tresnekin egindako landa-estiloko apaingarriak, egurra elementu nagusi gisa eta argi naturala.

Goiko solairuko jangela.

Partekatzea erabaki genuen, eta barrukiez egindako entsalada bat eskatu genuen. Nahiko ugaria zen, eta Enekok ere bere plater txikia hartzeko aukera izan zuen. Barrukiez gain, oso originala iruditu zitzaigun arto txigortua erabiltzea, entsaladari ukitu kurruskaria ematen baitzion. Azkenean, oso zaporetsua suertatu zen.

Ni, arrainzale amorratua naizenez, ezin izan nintzen tentazioari eutsi eta ibaiko amuarraina aukeratu nuen plater nagusi gisa, patata erreak eta leka berdeak lagun zituela. Baina arraina lehor samarra zegoen, eta sukaldariak baratxuri, perrexil eta hirugiharrezko frijitu egoki batekin hori ezkutatzeko egindako ahaleginek ere ez zuten arazoa konpontzea lortu.

Markok hobeto aukeratu zuen: butifarra-plater bat, mota desberdinak dastatzeko aukera ematen zuena. Ilunena odolkiaren oso antzekoa zen testuraz, baina haragia finago xehatuta zuen. Beste biak saltxitxen antzekoagoak ziren. Ukitu berezia patataren gainean zerbitzatutako alioliak ematen zion. Plater goxo-goxoa izan zen.

Lekak behin eta berriro agertzen ziren menuan, eta freskoak eta kalitate onekoak izan arren, ez ziren gure gustukoak izan.

Bazkaria etxeko ardo batekin lagundu genuen: 2013ko Alta Río. Bi platerekin ondo uztartzen zen ardoa zen, eta erraz edan genuen. Baina jatetxe gehienetan gertatzen den bezala, ardoak kontua garestitu zuen. Eskerrak beste botila bat eskatu ez genuen!

Amaitzeko, Andorra eta Kataluniaren artean koka daitekeen postre goxo-goxo bat hartu genuen: krema katalana. Benetako bekatua iruditu zitzaigun! Egia da ez dugula postre hau askotan dastatzeko aukerarik izan, baina biok bat etorri ginen: bikaina zegoen.

Zerbitzaria oso adeitsua izan zen, eta xehetasun polita izan zuen gurekin: cava-kopa batera gonbidatu gintuen, eta pozik hartu genuen.

Kontua 25 euro ingurukoa izan zen pertsonako. Hala ere, esan beharra dago Enekok haurrentzako menua hartu zuela; beraz, jatetxea lehen begiratuan dirudiena baino garestiagoa da.

Egun hartan, ardoaren eta cavaren ondoren, eskerrak kanper furgoneta gertu genuen eta 1,35 metroko zabalerako bi ohe zituela, sekulako lo-kuluxka egin baikenuen!

Gure puntuazioa: 7

Bidaia prestatzeko informazioa:

http://www.eradenjaume.com/leradenjaume/LEra_den_Jaume.html

Telefonoa: 376 850 667