LA GARROTXA KANPER FURGONETAZ
La Garrotxako Sumendi Eremuko Parke Naturalak sekretu zoragarriak gordetzen ditu: kondairaz betetako basoetan barrena egiteko ibilaldiak, ipuinetako herriak, ametsetako ur-jauziak eta kolore biziko lur bolkanikoak… Guk lau egun eman ditugu Pirinioaurreko eskualde honetan, bertako sekretu batzuk ezagutzeko. Paseotxo bat egingo dugu?
BIDAIAREN MAPA
La Garrotxa Kataluniako iparraldean dago, Fluvià ibaiaren goiko arroan. Natura-intereseko eremua da, eta La Garrotxako Sumendi Eremuko Parke Naturala hartzen du bere baitan, berrogei sumendi baino gehiagorekin eta hainbat laba-koladarekin. Gainera, Kataluniako eskualderik basotsuenetako bat da, Erdi Aroko herri erakargarriak eta gastronomia aberatsa dituena. Ihesaldi desberdin baterako konbinazio ezin hobea da.
SANT JOAN LES FONTS ETA HIRU LABA-KOLADEN IBILBIDEA
Sant Joan les Fontseko Erdi Aroko zubia eta eliza.
Sant Joan les Fonts merkataritzari lotutako herria izan da betidanik. Pirinioak Kataluniako kostaldearekin lotzeko beharrak eta merkatarien joan-etorriek XIII. mendean harri bolkanikoz egindako Erdi Aroko zubi ikusgarri bat eraikitzea eragin zuten. Zubiaren mutur batean turismo-informazioko bulego bat aurkitzen dugu, eta bertan inguruko informazioa eta mapa bat hartzeko aprobetxatzen dugu.
Bidaiaren ondoren atseden hartzeko, ez dago herrigunearen kanpoaldean, bertako ikastetxeen ondoan, dagoen atsedenlekuan bazkaltzea baino hoberik.
Koordenatuak:
N 42º 12′ 50.74″
E 2º 30′ 26.86″
Handik hiru laba-koladen ibilbidea egiten dugu, 15 minutu inguruko paseotxo bat. Bidezidor atsegin batean barrena goaz, lehenik «Molí Fondo» dagoen ur-jauzi txiki batera iristeko, eta ondoren laba-kolada bitxi batzuk ikusteko.
Molí Fondo, antzinako paper-fabrika.
Laba-koladak.
Ilunabarrean amaitzen dugu bisita, Sant Joan monasterioko (XII. mendea) belar usaintsuen lorategien ondoan aparkatuta.
Antzina, herriko biztanleek «eliza zaharra» deitzen zioten, eta horixe da, hain zuzen ere, Erdi Aroko beneditar monasterio zaharretik geratzen dena. 1982an Interes Nazionaleko Ondasun izendatu zuten, eta La Garrotxako erlijio-arkitekturaren adibiderik onenetako bat da. Gehien nabarmentzen dena hormen kolore arrosa da.
Bake eta lasaitasun handia transmititzen digun txokoa da; beraz, gaua bertan pasatzea erabakitzen dugu.
Koordenatuak:
N 42º 13’ 2.3”
E 2º 30’ 54.4″
CASTELLFOLLIT DE LA ROCA ETA BESALÚ
Castellfollit edozein angelutatik begiratuta txunditzen duen herria da. Erdi Aroko hirigunean sartzen bagara, Carrer Major eta Carrer de l’Església kaleetan barrena, San Salvador elizara iritsiko gara. Bertako kanpandorrera igota herriko teilatuen ikuspegirik ederrenaz gozatuko dugu, eta herria amildegiaren ertzean zintzilik dagoela ikusiko dugu, hitzez hitz.
Castellfollit de la Rocako alde zaharra.
Gainera, San Salvador eliza lehen eliza zen, baina gaur egun jada ez. Hainbat aldiz suntsitu eta berreraiki zuten, eta eraikina egoera txarrean egon zen 1980ko hamarkadara arte. Orduan, herritarren ekimenez, zaharberritzea eta kultur etxe bihurtzea erabaki zuten.
San Salvador eliza zaharraren barrualdea.
Baina N260z errepidetik jaitsi eta Fluvià ibaia zeharkatuz, Castellfolliten irudirik ezagunena aurkituko dugu, Kataluniako argazkirik ateratakoenetako bat, beharbada. Ikusgarria da herria 50 metro inguruko altuera duen basaltozko horma handi baten gainean zintzilik ikustea.
Castellfollit de la Roca utzi aurretik, galdu behar ez dituzuen bi gomendio gastronomiko eman nahi dizkizuegu. Lehena Cal Tuseteko magdalenak dira. Izan ere, 23 magdalena motaren artean, batek edo guztiek gozaraziko zaituztete, eta ziurtatzen dizuegu aspaldiko furgonetako gosaririk edo kafe-ordurik onena izango duzuela.
Bigarrena Pochs artisau-garagardoak dira, Carrer Major kalean salgai daudenak. 2015ean Dublingo Garagardo Azokan hainbat sari irabazi zituzten.
Beraz, aho-zapore bikainarekin jarraitzen dugu Besalú aldera. Erdi Aroko herri aparta da, eta gure plazerik handiena harriz zolatutako kaleetan paseatzea eta txoko xarmagarriak aurkitzea izango da. Ezin dira galdu Erdi Aroko zubia, auzo sefardia eta Fluvià ibaiaren ertzeko pasealeku bukolikoa.
Erdi Aroko hiriguneko txoko ederrak.
Fluvià ibaiaren ertzeko pasealekua.
Auzo sefardiko txoko xarmagarriak.
Ezin izan genuen Besalútik alde egin zubiari hamaika argazki atera gabe, herriko irudirik ezagunena baita.
Gaua Camping Besalú kanpinean pasatzen dugu. Ezin dugu gauza handirik kontatu, gaua sartuta iritsi eta goizean goiz alde egin baikenuen.
BANYOLES LAKUA ETA SANTA PAU
La Garrotxatik kilometro gutxi batzuk urruntzen gara, Pla de l’Estany eskualderantz, goiz lasai bat Banyoles lakuaren ertzean paseatzen igarotzeko. Natura-gune babestua da, eta eskualdeko erakargarritasun nagusia.
Bidaiarekin jarraitu eta laku eder honen ertzetik urrundu aurretik, Santa Maria de Porqueres eliza bisitatzera joaten gara. Jatorri oso zaharreko eliza da (X. mendekoa), eta oso ondo kontserbatuta dago.
Bere eliz ataria eder-ederra da.
Santa Maria de Porquereseko eliz ataria.
Neguko eguzki distiratsuaren azpian bazkaldu eta atseden hartzen dugu. Ondoren, Sallent inguruan ibilalditxo bat egiten dugu Salt del Batlle ezagutzeko, paseoa merezi duen ur-jauzi eder bat.
Arratsaldean, argia ahultzen hasten denean, Santa Pau herri xarmagarrira iristen gara. Muino-mutur baten gainean kokatuta, zaindari baten moduan, Santa Pau dugu zain. Erdi Aroko izaera nabarmena duen herria da, gaztelu sendo baten inguruan antolatua. Erdian Plaza Nagusia dago, «Firal dels Bous» izenez ere ezaguna, triangelu formakoa eta arkupeez inguratua. Bertako arkuek forma irregularra izatea dute berezitasun.
LA FAGEDA D’EN JORDÀ, SANTA MARGARIDA ETA CROSCAT SUMENDIA
Aurreko gauean La Fageda d’en Jordàko parkeko informazio-zentroko (Can Serra) aparkalekuan egin genuen lo, Olot eta Santa Pau arteko errepideko 4. kilometroan. Horrela, goizean esnatzean, eguneko lehen txangoa atarian bertan genuen: La Fageda d’en Jordà.
Koordenatuak:
N 42º 9′ 17.2″
E 2º 31′; 0.7″
Parkeko informazio-zentroko aparkalekua.
La Fageda («pagadia» katalanez) Croscat sumendiaren laba-koladaren gainean hazten den pagadi bat da. Ibilbide lau eta zirkularra da, eta baso ederra zeharkatzen du, non naturak dena irensten duela dirudien. Munduko ezerengatik galduko ez genukeen familiako ibilaldia da.
Basoko harriak eta lur bolkanikoa.
Ondoren, furgonetaz Santa Margaridako aparkalekura joaten gara. Aparkatu ondoren, kilometro bateko aldapa piko bat igotzen dugu gailurreraino. Pirinioetarako ikuspegiak ikusgarriak dira, eta, gainera, sumendiaren kraterraren eta haren barruan dagoen ermitaren ikuspegiaz goza dezakegu.
Santa Margaridara igotzeko bidea.
Santa Margaridako ermita.
La Garrotxako hirugarren eta azken ibilaldia egiteko, Mas Nou jatetxearen inguruan aparkatzen dugu. Handik abiatzen den pista batek baso hostotsu batera eramaten gaitu, eta handik gutxira Croscat sumendiaren konoaren oinarrira iristen gara. Iberiar penintsulako sumendirik zabalena da, eta itxura oso bitxia dauka, 25 urtez adreiluak eta tenis-pistak egiteko materiala atera baitzuten bertatik.
Eta paisaia zoragarri honekin agurtzen dugu Kataluniara egindako bidaia.
Agur Katalunia! Adeu Catalunya!
BIDAIAKO INFORMAZIOA:
